Wilgenwoud 1979
 

Al tientallen jaren staat hier
die prachtige boom, zwijgend te groeien.

Sprekend tot de verbeelding,
de hangende wilg bij het water.

Op de plek waar het uitzicht over het meer
heel mooi is, zijn de takken en de stam
uit hun krachten gegroeid.

Om de vorm van een oerbeeld aan te nemen,
tijdens wandelingen.


De koekoek luistert nauw naar de toekomst.
Er leeft een waarschuwing onder de vogels.


Wolken lijken luchtkastelen, drijven, zweten
huisvesten dromen tussen werkelijkheid.


Praat je nog tegen mij? Of is het gefluister?
tegen het residu van een vergiftigde ziel?

Alles in de wereld is aan vergankelijkheid
onderhevig.

Wie denk jij dat je nu zelf bent?


De naakte schimmige schaduw van de eenzame wolf?
Of praat je tegen de planten?

De fleurige schaduw van de planten?

Hier aan de oevers van het meer.
Wat is hier gisteren aangespoeld?
Een pop, een dode eend, een kamerplant?
Heb je nog tijd om wakker te worden?
Is er nog ruimte om te dromen?

De duwboten varen hier voorbij
zand, hout, aarde, grind, metaal.

Hoe zou het zijn om aan de overkant
te wonen?

Die dure villa’s aan de overkant?
Is het daar waar de beschaafde wereld begon?


Er zijn nog niet veel insecten,
de echte zomer moet nog komen
als de zwaluwen foerageren.

Wat heb je gehoord over dat museum?
Worden daar verhalen geschreven?
Ooit bedacht hier een geest
een verhaal over het land van de dubbele waan.

Ooit schreef een dichter hier een gedicht
over de veerkracht van een dubbele zwaan.


Ooit waren er hier planten
vogels en verzonnen dieren
die tot de verbeelding spraken
en liet de maan een gelaten licht
schemeren over de waarheid.


Een samenkomst van omstandigheden
een nooit navertelde samenkomst
van omstandigheden en zinloze doem.


 

 


© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.    

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Ga naar boven