Misschien volgde jij voetstappen, met dichtwoorden, intiem en fijn

wat zou de zomer zonder dromen zijn


dat je dacht zo mij te lieven, zonder werkelijk bij me te liggen

en hoorde jij mijn hartenklop in duister zacht verlicht
bracht het je verdraagzaamheid

na het zien van mijn getekende gezicht

misschien koesterde jij mij teder

als een nuttige zin in een gedicht
en voelde jij met een veder aan

hoe dikwijls ik liefde sticht

om daarna droef te pleiten

het was ook nu weer tevergeefs
geen woorden of verwijten, slechts een echo van muziek
die onze fantasie deed lijden, zonder angst of dromerige repliek

het was niet meer te vermijden, deze liefde had geen piek.

 

 

 

 

 

 

 

 


 

© 

 

 

Ga naar boven