Over rupsen en vlinders

Je bent jouw eigen verhaal en jouw verhaal zal nooit verdwalen. Je betaalt belasting, zoals andere burgers doen. Je discussieert mee over het hebben van een mening. Je leest de verhalen en gedichten van andere burgers. Maar je bespaart ze jouw mening, want niet alle gedichten zijn gedichten. Het zijn vaak tafels met drie poten of schapen met een been te veel. Mensen zijn huichelachtige wezens wanneer ze eerzuchtig worden. Schrijvers zijn dikwijls verwaande kwasten met niets anders te melden dan hun eigen verhaal.

Er bestaat een leven zonder somberheid. Je hoeft er niet naar te zoeken, het geluk lacht je tegemoet. Het zijn vaak de mensen die iets doen wat helemaal fout is, die je aan het lachen brengen. De onvolmaaktheid lijkt soms de perfecte weg naar menselijk welzijn. De kneusjes brengen meer troost dan de brave burgers kunnen brengen met hun kleine muizenissen over het zoekgeraakte geluk. Vlinders zijn nooit op zoek naar een buik, ze laten zichzelf eerst als rups de wereld verkennen.


 


© Violette Z.. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.    
Ga naar boven