Oude wijze man

”Sta op, wees paraat en geef me jouw rugzak! Ik maak juwelen van stenen en stenen van juwelen.
Ik laat al jouw dromen waarheid worden. Werkelijkheid om nooit te vergeten. Ik weet hoe je leert dansen. Je mag genieten van het leven! “ sprak de oude wijze man toen hij zag dat ik vermoeid was en de moed wilde opgeven.

“Ik blijf liever zitten om te staren naar het water van de rivier waarin mijn moeder ooit verdronk. “
antwoordde ik somber alsof ik de rivier wilde volgen naar de onbestemde leegte van de dood.

Er klonk een lied uit de radio met dezelfde melodie als het dode lied van mijn moeder. Ik wilde haar ooit terugzien om te weten waar ze was gebleven.
Gedwee gaf ik mijn rugzak aan de oude man. Die haalde mijn dagboek te voorschijn. Een opschrijfboekje met een bruine kaft waarin ik wat aantekeningen had geschreven.

“Vannacht heb ik onder maanlicht gewoond.” citeerde hij met zijn oude wijze stem
“En ik ben met mezelf in de liefde geweest” las hij hardop verder uit mijn dagboek.

Ik besloot eindelijk op te staan om de oever van de rivier te verlaten. Ik keerde terug naar de warmte van mijn woning en ik schonk voor mezelf een glas wijn in.


 


© Jeroen Splinterman. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.    
 
Wat een inspiratie! Wat een mooie stuk! 
Dankjewel voor het mogen lezen!           
Ga naar boven