Wandeling

We slenteren over het zandpad
langs de opgedroogde bedding

van het riviertje
richting zandheuvels

waar een enkele boom
de kunst van eenzaamheid verstaat

als je mij toelaat, in droomwereld
of niet geveinsde werkelijkheid

reizen we samen naar de stilte
onder de bloesem van de vlierstruik

we ruiken de adem van zomerse wind
zuurstof in de lucht van groot verlangen

zonder verstandelijke conflicten
of kleerscheuren van liefde

ook de laatste woorden vallen
op de zachte zwijgende grond.




 

© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
 
 
                                                   Jaloersmakendmooi, wat een heerlijk gedicht, prachtig.<img src='img/smileys/smile1.gif' alt=':)' Title=':)'>
 
Jouw compliment en de bijgevoegde sterren zijn zo stralend dat ik het zelf ook steeds mooier ga vinden. <img src='img/smileys/tong1.gif' alt=':P' Title=':P'>    
Ga naar boven