Complete Poppenkast


.

Leven speelt zich niet,
.
in boekenbladzijden
weerspiegelt haar naam
de donkere blauwschaduw
van jouw verlegen handgebaar
.
je schrijft haar brieven
maar dood haar antwoord
geeft ze niet, heeft ze nooit
ze is fictie, jij gaat niet
over lijken, hebt haar verzonnen
voor de nacht, ze reageert
blij verrast, telkens weer
je kunt op haar wachten
.
blaast haar met jouw adem
nieuw zuurstof in haar leven
de rubberen huid voelt aan
zachter zonder tegen stribbelingen
leg je haar voor je in het bed
om de dingen te doen
die de nacht vraagt
en jij laat je gaan
ze laat het toe
gespreide benen
ingebouwde motor
trilmechanisme
alles werkt mee
in die droom van vooruitgang
ken je het ritme, het duister
slokt je op in dit verlangen
.
de nacht ademt iedere keer opnieuw
haar eenzame schaduwschacht
in anonieme kettingbrieven
emailkastjes naast de kotsgoot
het ware leven voor het oprapen
maar je schrijft haar niet meer terug
ze is nu toch echt te ver gegaan
het waren slechts woorden
waarmee je haar tot leven bracht
.
je schrijft haar naam in late boeken.
.
.
Leven speelt zich niet,
.
in boekenbladzijden
weerspiegelt haar naam
de donkere blauwschaduw
van jouw verlegen handgebaar
.
je hebt haar een extra oor aangenaaid
weet eigenlijk niet waarom zo moe
van het gefluister, het extra oor
hoort alles, je legt haar weg
geeft haar een pruik en pakt
haar zus, die harder trilt
en zuiniger in gebruik is
het wordt al laat
de tijd niet stil
geruisloos gaat het leven niet
die bril zit goed
ziet door haar wil
gaat het zonnegloren
tegemoet
het ritme telt
voelt je een held
en moet het nog eens overdoen
herhaalt haar naam
verslikt haar faam
de batterij is bijna leeg
krijgt nog een veeg
een echte man
raakt zich in haar leeg
de wereld lijdt voortreffelijk
.
de inkt onzichtbaar vies
maakt vlekken op het behang
de bloemen lijken wolken nu
als je haar terug in de kist legt
en de lakens weerlegt voor de ochtend
neem je een pil en slikt die door
.
de nacht was slechts een metafoor.
.
.
Leven speelt zich niet,
.
in boekenbladzijden
weerspiegelt haar naam
de donkere bloos schaduw
van jouw verlegen vingeroefening
.
zoek je een metafoor voor die leegte
dan zit je goed bij de kist
met de opgevouwen vrouwen
er is nog ruimte voor meer
plezier steeds amusanter
een draaiorgel op straat
iedere dag in polonaise naar het werk
een nieuwe lente
een nieuwe opblaaspop
er is nu sprake van een collectie
de lust behoeft voortaan geen correctie
gewoon de stop eraf
en heel het lijf loopt leeg
door de straten naast de vuilnisbelten
de meeuwen krijsend in de lucht
.
je trapt hier een blikje weg
laat daar een boer ontsnappen
neemt nog wat regen
omhelst enkele wolken
en gaat in het duister naar huis
waar de radio wacht
met nieuwe weerberichten.
.
Leven speelt zich niet,
.
in boekenbladzijden
weerspiegelt haar naam
de donkere schaamte schaduw
van jouw verlegen seksleven
.
zoals het altijd gegaan is
en nu door het internet
alleen maar makkelijker geworden
in dat kleine beetje doodgaan
dat ogenblik van opgewonden
zuurstoftekort vlak voor het orgasme
.
je spaarde het winter na winter op
tot die grote explosie in het voorjaar
het totale orgasme met de opblaaspop
de opwindende geur van rubber op rubber
emotie op emotie en noodzakelijke verbanden
om je zo in het leven te laten zijn
onvruchtbaar maar tot alles in staat
hygiënisch en wel te verstaan aan het werk
het dieper liggende gevoelsleven
omspitten, ontdelven, weer buigen
met die ziel van de rubberen vrouw
.
het lijf nog warm van wintertruien.
.
.
Leven speelt zich niet,
.
in boekenbladzijden
weerspiegelt haar schone naam
de vieze donkere schaduw
van jouw vergeten seksleven
.
zakdoekjes onder de lamp
van het nachtkastje
het stedelijke nachtkastje
met de lampjes aan de voetjes
en de ingebouwde alarmbel
voor als het lispelen
in eenvoud spelt en herhaalt
dat droeve geloof
van achterhaalde feiten
ja je hebt er nu drie
opgevouwen vrouwen
maar geen van drie
bevalt echt
.
of zou je mee naar buiten nemen
en er is nog niets afgesproken
er staat geen straf op een lijf
zonder lucht of een pomp
zonder leven
het is bijna zondag
en je mijmert te lang
te eenzaam over de toekomst
.
je gaat op zoek naar een andere vrouw.
.
Een andere vrouw
maar waar te zoeken
leven speelt zich niet
in rokerige bordelen
waar Jan Klaasen
en lange neus trekt
naar Katrien
met een sneetje in haar kin,
leven vergeet zich niet
tijdens regenachtige lentenachten
in een weekend vol verdriet,
maar je bent nog op zoek
waar is die vrouw
of is ze er vandoor gegaan
net zoals de blonde indianenvrouw
met een Schotse doedelzakspeler
gaat ze naar Antwerpen
om daar naar woorden te luisteren
waar is toch die vrouw
die onder zinnen kan fluisteren
en brengt ze het luchtig
zonder borden voor haar kop
waar is zij te vinden
of leeft zij in duister
zijn er nog vlinders
of wacht er de strop
voor wat haar gegeven
toen je haar opvouwde
zonder stop
en in de kist neergelegen
bedankte voor later.

.......................................
......................................

 

 

Complete Poppenkast

Datum: 15-3-2008
Weergaven: 523
Ga naar boven