Witte tijger in de nacht

Ik kan je duidelijk horen! Je roept mij bij je, er is nog niet veel veranderd, in de koptelefoon klinkt mystieke muziek.
De tandenborstel wacht trouw onder de spiegel, je zit voor de deur, ik hoor je stem.
Het luikje gaat niet open, je wil naar de buurvrouw toe, die vangt beter muizen dan ik.
Je kan mijn stem niet meer verdragen, wilt over de schutting klimmen, liever ergens anders eten. Ik heb je al mijn liefde gegeven, maar dat was niet genoeg, je vindt de buurvrouw liever.
Je hebt ook al een gat onder het gaas gegraven, er is een kortere weg naar de toekomst.
Mijn vingers gaan over jouw rug, je bent niet tevreden, er is geen groter gevaar dan mijn liefde. Mijn genegenheid streelt leegte, jouw gedachten zijn ergens anders, een buurvrouw die beter muizen vangt. Ik weet niets van muizen, muizen weten weinig van mij. Je blijft daar maar zitten, vraagt niet meer om aandacht, ik moet iets anders verzinnen.

Je bent gewoon op mijn hoofd gesprongen, van het hoge bed via mijn hoofd op de grond. Weet je wel hoe ik mij nu voel. Je bent echt niet licht genoeg om op mijn hoofd te springen. Ik ben duizelig geworden.
En wat doe je daar in de hoek van de kamer? Ben je weer verliefd op een muis. Waarom breng je dat beest niet naar de buurvrouw. Je wilde toch indruk op haar maken. Op mij maak je geen indruk meer, je was me wat zwaar op mijn hoofd. De buurvrouw durft bijna niet meer in de tuin te komen. Vroeger telde ze altijd de sterren, wanneer ze mij zag. Een muis heeft ze nooit van mij aangenomen, ze vond me te verlegen voor aangevreten dieren.

Waarom gaat het altijd mis als ik je net heb gekust? Kan je echt niet even zonder me. Je kreeg te weinig aandacht, wilde de aandacht niet met andere tijgers delen.
Je ligt soms zo lief opgerold op het bed of in de stoel. Een vensterbank gaat er nu echt komen, dan kun je als het regent door het raam kijken, of naar de zon staren als je het buiten te warm vind. Onze vriendschap is inmiddels hecht en echt. Ik zou het niet raadzaam vinden zonder de dieren te leven. Misschien wil de buurvrouw gewoon met rust gelaten worden, gelooft ze nu eindelijk wel dat je mij toebehoort, en dat ik je alle liefde geef.
Naar me luisteren doe je toch niet, je vangt liever muizen, die hebben niet in de gaten dat je het alleen maar voor de buurvrouw doet, en niet omdat je honger hebt.

Misschien kunnen we samen oud worden?

 

400

 

 

Mobar

 

 

 

 

 

 De onderbroeken

 

 

 

 

Reacties Gedichtenfreaks Februari 2012

 

leuk schrijven!

 

vroeger zag je ze hangen aan de waslijn
ik vond die tijd wel fijn

ja die wapperende was, nostalgie...vroeger zag je ze hangen onderbroeken, volgens de mode van toen

 

nice!

 

Binnenwereld

Binnenwereld van heimwee 2

Jas van vreemde vitrage - + 4 Druppelland
Geschreven door Mobar Vorstkasteel   
maandag, 12 maart 2012 02:12

De maan schijnt met jaren van heimwee
in de binnenwereld van onze ziel
werd er een uitzinnige stad gebouwd
om de woestijn en de jungle te ontzien
van ons de jouwe, de stilte, jouw tederheid

vol meervoud tot gedachten
in dat lepeltje liggen en teder kussen
vraag je naar alles, vraag je naar niets

naar licht, schaduw, en nachtschijn


een nieuw boek, een andere maan
een vreemdere naam voor mijn hoofd
mijn lichaam, mijn brein en gedachten
anders dan alleen mijn verlangen
voor niemand een antwoord
een verlossende brief, of

een verklaring

over dat er eindelijk een oplossing
komt voor de intensieve problemen
rond mijn verloren identiteit

mijn onzichtbaar geworden naam

 


er vliegen literaire insecten

naar geletterde huisvrouwen
die in nachttarieven toeschuiven wat
door de maatschappij werd vergeten
gedreven in dit leven van beleven

bij een glas dampende anijsmelk

onze liefdesliederen zijn gewild

in het toneelspel in ’t nachtwoud
van met de dood sprekenden Barbiepoppen
die graag in ons hun heil nog zien


als we dapper genoeg zijn voor ’t woud
mogen we God misschien danken
dat we nog dankbaar mogen zijn

en het klaarspelen te danken

in alle verwarring van
onze zelfgekozen eenzaamheid

 

 

 

 

© Copyright Henk van Dijk

 

 

 

 

Nachtvogel

Nachtvogel

De sombere stem van jouw eenzame ziel
klinkt niet meer helder, is niet goed hoorbaar
tussen geluiden van ‘t duister

het wezen van de aarde huilt
in een benauwde, vrijwel ontoegankelijke
denkruimte

ik voel dat jouw ratio ook grenzen heeft
soms niet verder komt dan het keukenkastje
waar de medicijnen liggen

je bemerkt nu duidelijk
het is feitelijk te duiden
je voelt het met heel jouw wezen
geest wordt ouder

gedachten slijten geheugen

’t lijf beweegt langzamer
door tijd en heengaan
van verlangen, lust, intimiteit

mijn ik blijft niet altijd bij jou
je gedraagt je als een nachtvogel
in vogelvlucht over kastelen

je probeert jezelf te behagen
ontdoet jouw lichaam van textiel
weer naakt met al die vragen

je komt terug
naar de bloeiwijzer
in hunkerende liefde

waar nachtbloemen welriekend zijn
bezie jij de flora

je weet dat alleen liefde
het duisterhart kan breken

maar scherven brengen geluk
de vogel van de nacht
zal naar het droomland vliegen

omdat jij de nachtvogel bent
blijf je onbestemd in duister vliegen.




 


 

© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.







25 December 2013


- mobar -


 

Reacties Gedichtenfreaks December 2013

Prachtig dichter met je prachtig schrijven ,wens je fijne kerstdagen

hardop gelezen
klinkt mooi

 

 

 

 

 

 

 

 

Ganzen

 

Ganzen, waarschijnlijk zeker veertig
misschien wel meer dan ik nu betoog
met dat royale V gebaar
in gezamenlijke vogelvlucht
hedenmiddag boven de nog winterse polder

ik overpeinsde een door zijn menselijkheid
zo onmenselijk lijkende vergissing
toen ik het zag

dwaalde ik in mijn gedachten alsof ik
weer alleen was in de vorige eeuw:

De waarheid? Een God? Een rationeel betoog?

 


Inzender: Henk van Dijk, 17-03-2009

 

  Indrukwekkend schrijven, wat een vraag oproept.

 

 

 

 

 Taal van de koerier

 

Landelijke lichaamstaal

 

 

 

 

Misschien mag ik
je vertederen
met ongekende duisternis
nu het onthechten
betekenis heeft gekregen
vanwege de stilte
die ik in jouw trouwe ogen
zie
onze lichaamstaal
is voortaan authentiek
in diepte van een hoofdstuk
uit een boek vol lentezon
en zomervreugde

we vergeten
de treurnis
van een verloren jeugd

nu je thuiskomt
in vijfentwintig jaar
vriendschap

ben jij mijn land
hier aan de rivier.

 

 

 

 

 

Mobar

 

 

 



 

 


 

© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

12 februari 2017 20:43

 

Liefdesdromen

In de herinnering die uit het oude schilderij spreekt
zegt de verlegen minnaar hetzelfde als de geschiedenis
die ons leert om nooit over een nacht ijs te gaan

in de bedstee die ons lonkt met haar verfraaide toegangsluik
waar onze namen in begeerte in het hout zijn gesneden
ligt een verlaten moeras waar zondebokken in verdrinken

alleen in de pijn en het leed van de arme werelden
in alle categorieën van verdriet in tranen vereenzelvigd
om wat het leven ons gaat ontnemen nu we bloot zijn

en kwetsbaar voor het eigen gelijk van het geluk
dat niets in spullen of denkbaar in spirituele fasen
als een verdorde bos bloemen ademen we vrijheid.


 
© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
 
 

25 september 2016 15:22

 

Meenemen

In het bos is het niet stil
wind maakt geluid
een fietser fluit
onhoorbaar wijs je
zon achter wolken
poel van werkelijkheid 
matte duisternis
regen.





 


© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
 
 
 
mooi gedicht Mobar.
graag gelezen 
 
Onwezenlijk mobariaans!

.

 

 

6 december 2016 00:59

 

 

 

Monddood

Hij sprak niet
het was niet zijn stem
er heeft een ander
in de nacht gesproken

toen hij de tak tekende
aan de stille boom
die hij omhelsde,

groeide er klimop langs een slanke rug
over jouw schouders, rond jouw hals
kin, gesloten mond, neusgaten
er ging een wereld voor jou open

maar praten deed hij niet
zelfs zijn schrijven werd monddood verklaard.


© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Toevalligheden bij daglicht

 

“Zeg vreemdeling van wie”

 

(begin van een verhaal)

 

 

Mobar

 

428

 

 

 

 

 

Oude film

 

Naast mij groeit gras, de lucht is grijs

het belooft een sombere avond te worden

 

 

 

 

 

heb de hele dag aan de dood gedacht.

De dood van mijn vader,

de dood van mijn minnares,

de dood van mijn buurvrouw.

 

 

 

Het is niet omdat sommige mensen maskers dragen.

Of dat ik door eenzaamheid

de dingen verwrongen ben gaan zien.

 


 

 

 

 

Op dreef




Je bent op dreef, zeg je
terwijl je naar mijn woordenlijf staart
je plakt een letter op mijn voorhoofd
en ik ga naar de rivieren achter jouw ogen

mijn drift drijft nergens driftiger dan hier
probeer ik je smekend te vertellen
omdat ik zie dat je achteruit holt
met groepen vraagtekens
achter jouw ronde billenletters

je bent op dreef, vertel ik je
terwijl jouw woordenlijf uiteenvalt
ik raap de letters op
en breng een woord
naar jouw gapende mond

mijn drift drijft nergens deftiger
dan hier in jouw spelonken
waar de woordenzee
zijn oevers vindt

in jouw uitroepteken
mijn blonde maagd
kom naar me toe
schrijf me een brief
woon in mijn droom

ik heb je lief.



Amsterdam Oost
2014
Mobar

 

 

Achter de regenboog

Waarover zou je schrijven
zoals je soms naar me kijkt
in zeventig woorden over de zon

voor een vogel zou je liegen
als nietszeggende geluiden verstommen
bij heldere hemel bijeen gebracht

achter de regenboog de zon

een vreemd soort zwijgen van de zon.

 

Mobar
 


 

© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.

 

Deksels

 

 

 

Ik heb vanavond
een verdrietig gedichtje
geschreven

 

het ging niet
over de zomer
of over de dood
van mijn pahet ging over
een potje
waar geen deksel
oppaste

 

en in dat potje
daar zat jij.

 

 

 

 Mobar

 

© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.

 

 

 

Oost

 

 

De schaduw van het Westen

 

was als die van een vergeten vriend

 

die in verdraaglijke eenzaamheid

 

zijn heil had gevonden

 

een uitweg was er niet

 

 

 

het binnenste gevoel

 

zat vol met onrust

 

maar het was er wel

 

de drang om te verhuizen

 

naar Oost

 

waar vrienden dichterbij waren

 

nabij de dichterlijke zon

 

en een extra droombalkon

 

in het huis van de lome zondagen.

 

 

 

Mobar

 

© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.

 

 

 

 

 

Is er nog liefde?

Jij verliet haar die zomer
in een land zonder zon
onder sombere wolken

misschien dat tussen woorden
de stilte paranoia veroorzaakte
en waanzin steeds minder
woorden had

er waren zaterdagen
dat zij jouw naam
in het donker fluisterde
om haar eigen stem te horen

ze herinnerde zich
dondernachten
onder twijfelend maanlicht
nabij hoop en verlorenheid
absoluut zonder medelijden

wat kon zij nog verzinnen
nu het leven
zonder jou verder ging
haar hart in bewondering
verlaten in uitzondering

misschien dat ze het
een laatste keer kon vragen:

Is er nog liefde?

 

Mobar

 

 

 

 

 

 

 

Naamloos

Naamloos, maar ik schilder je.

Je bent ontstaan uit de zaadcel van een ongelukkige vader en de eicel van een behaagzieke moeder. Jouw geboorte verliep niet zonder moeite en riep pijnlijke herinneringen op aan de omgeving. Tijdens jouw jeugd kreeg je te maken met grote tegenslagen, je moeder raakte verslaafd en je vader ging er met een andere vrouw vandoor.
Jouw halfzus die niet hield van halve maatregelingen nam het roer in huis over hetgeen leidde tot ernstige verwaarlozingen.
Toen het geld in het gezin op was, werd je naar een tante gestuurd, een Godsdienstfanaatje, die verkikkerd was op een kaartspel.
Jullie zwommen vaak samen in de rivier, omdat ze zelf geen zonen had. Het was de eerste keer dat je echte koeien zag, en het was een lange verhaalloze zomer. Op een dag betrapte jouw oom je tijdens een gesprek met de kippen in het kippenhok. Het werd een flauwe grap in de familie, die je later op verjaardagen moest aanhoren.

Toen je naar mijn naam vroeg durfde ik niet naar de jouwe te vragen. Je vroeg me om een klein portret, het mocht ook een beetje abstract zijn. Ik bedacht me plotseling dat onze monden niet open konden, ik begon met jouw verbaasde ogen.

Ik bedacht me dat ik zelf ook ooit zo voor een schilder stond, even naamloos en bescheiden. Niets wetend over intellect en ratio,met alleen maar de onschuld van onze dromen.

Het bleef niet bij de ene tekening, het werden tientallen gebaren van lijnen,van een onmogelijkheid, een onbereikbare liefde, die ik niet op juiste wijze kon portretteren naar de magie van de waarheid, die jou zo goed stond in de spiegel, even naamloos en maanloos als het geheel dat ons in leven hield.

 

388

 

Naamloos

Naamloos, maar ik schilder je.

Je bent ontstaan uit de zaadcel van een ongelukkige vader en de eicel van een behaagzieke moeder. Jouw geboorte verliep niet zonder moeite en riep pijnlijke herinneringen op aan de omgeving. Tijdens jouw jeugd kreeg je te maken met grote tegenslagen, je moeder raakte verslaafd en je vader ging er met een andere vrouw vandoor.
Jouw halfzus die niet hield van halve maatregelingen nam het roer in huis over hetgeen leidde tot ernstige verwaarlozingen.
Toen het geld in het gezin op was, werd je naar een tante gestuurd, een Godsdienstfanaatje, die verkikkerd was op een kaartspel.
Jullie zwommen vaak samen in de rivier, omdat ze zelf geen zonen had. Het was de eerste keer dat je echte koeien zag, en het was een lange verhaalloze zomer. Op een dag betrapte jouw oom je tijdens een gesprek met de kippen in het kippenhok. Het werd een flauwe grap in de familie, die je later op verjaardagen moest aanhoren.

Toen je naar mijn naam vroeg durfde ik niet naar de jouwe te vragen. Je vroeg me om een klein portret, het mocht ook een beetje abstract zijn. Ik bedacht me plotseling dat onze monden niet open konden, ik begon met jouw verbaasde ogen.

Ik bedacht me dat ik zelf ook ooit zo voor een schilder stond, even naamloos en bescheiden. Niets wetend over intellect en ratio,met alleen maar de onschuld van onze dromen.

Het bleef niet bij de ene tekening, het werden tientallen gebaren van lijnen,van een onmogelijkheid, een onbereikbare liefde, die ik niet op juiste wijze kon portretteren naar de magie van de waarheid, die jou zo goed stond in de spiegel, even naamloos en maanloos als het geheel dat ons in leven hield.

 

388

 
 
 
 
 
 
 
Koerier van het lieve leven
 
Koerier van de keizerin

Weilanden resten sneeuw
honderden grazende ganzen

hij is op weg, brief in zijn tas
paard galoppeert in de wind

duinverlangen, wind, hagel
eindeloze sneeuwstormen
gebakken vis in zilte lucht
op zoek naar haar gehucht

en als ze verhuist
blijft ze niet bij hem

dan is de koerier
van de keizerin
in tranen

in het land
van bevroren tranen

ze blijft van hem houden
al woont hij ver weg

en als ze niet verhuist
blijft ze wel bij hem

zee ademt alles
en zij ademt zee.





x
© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
 
 
 
Ze zal altijd bij hem zijn. Zij ademt immers zee.<img src='img/smileys/hat.gif' alt='(hat)' Title='(hat)'>
 
Ja, dat klopt helemaal. Thnx.
 
 
 
 

Nachtvracht

 
Nu maan en sterren over liefde zwijgen
denkt hij stil aan vroeger:

Hoe hij speelde als een kind zo blij
met alle woorden
de liefde die hij mocht ontvangen

in het zomers wonderland
van onschuldige dromerigheid.

Maar alles werd anders
de nachtvracht werd zwaarder
er gingen vrachtwagens vol emoties
naar een rimpelloze spiegelzee

de wereld werd wreder
de mens minder naïef
het radionieuws bracht
de ellende dichterbij.


En hij droeg haar brieven bij zich
want alles wat zij schreef had inhoud
en was niet zomaar gelogen
of door de liefde bedrogen

hij was haar nooit vergeten
maar kon haar niet meer schrijven
omdat ze dan dichtbij zou blijven

en alleen in afstand voelde hij de zee.





 

© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
 
 

 

 

 

 

 

 

Creatief met de computer

Creatief met de computer

Hersensprookjes - Diverse teksten
Geschreven door mobar   
vrijdag, 30 april 2010 20:05

 

Door de komst van de computer, en de software voor fotobewerking, en tekenen,

is het aantal creatieve mensen waarschijnlijk enorm toegenomen.

Op het ene na andere weblog is te zien, hoe schijnbaar eenvoudige mensen, de mooiste creaties met fotobewerking maken.

Ook mijn eigen bescheiden persoontje heeft inmiddels een aardige creatieve ontdekkingstocht met enkele creatieve programma's doorgemaakt, en dat zonder verdere kennis van zaken of technische achtergrond. Ik merkte dat je met een aantal functies de plaatjes totaal kon veranderen, maar ook kleine details bijwerken. Ook het op formaat maken van plaatjes had ik snel onder de knie. Allemaal zaken waar je vroeger veel langer overdeed, maar als je het een aantal keren gedaan hebt gaat alles sneller, alleen als alles sneller gaat, gaan sommige andere mensen wat langzaam. Dus je gaat dan sneller door de computer, maar merkt dat de rest wat langzaam gaat. Ik weet niet goed of dit voor andere ook herkenbaar is. Heb je eenmaal de slag te pakken dan scalpeer je het ene na het andere plaatje of geef je een vriend waarmee je in onmin bent geraakt een bolle blazers kop, zodat  niemand hem meer kan herkennen. Ook heb ik mezelf een keer een baard gegeven terwijl ik mij iedere dag scheer. Voor de grap had ik de kat een keer een andere kleur ogen gegeven, of een hoedje op zijn hoofd getekend. Ook had ik wat tekeningen verandert door gewoon het formaat te veranderen, en met de intervert-functie
de kleuren om te keren. Het is ook mogelijk iets te donkere foto's wat lichter te maken, of dat ene vloekende tafelkleedje er af te hakken. Ik heb alles al uitgeprobeerd om te veranderen, tafeltjes, klein wulps fruit, hele mensen, halve mensen, een stuk of wat huisdieren, circusdieren, olifanten, maar ik eindig iedere keer weer met die ellendige bomen, omdat ik daar zo goed mijn innerlijk verdriet in kwijt kan.

 

 

 

 

 

 227

 

 

© Copyright Henk van Dijk

 

 

 

 

 

 

Bij jou

Het begon niet met het zwijgen,

de stilte
die je me zo lang toevertrouwde

de regen hield onze dromen bijeen

en wij sliepen terug naar jou
bij jou, bij jou, bij jou
was er een andere horizon

een nieuwe kans voor de toekomst.

 

Mobar

 

 

 

 

 

 

Herfsteiland

Op een dinsdag is de herfst begonnen, kijk maar naar de bomen, ze vertellen dat de zomer voorbij is. Dinsdag is al lang geen gewone dag meer. Op een dinsdag heb je voor de laatste keer de liefde bedreven. Tijdens een dinsdag is de Nachtegaal gestorven, je komt te laat op school, maar de lessen komen te vervallen, en je staat niet op de telefoonlijst. Terug op jouw studentenkamer is het diertje door vrijheid gestorven, hij ligt dood op het dak van zijn kooitje.
Op een dinsdag help je een oude vrouw de straat oversteken, maar jullie komen allebei ten val. Op een dinsdag geeft de schoolleiding je te kennen dat je voor drie weken wordt geschorst wegens misleidend gedrag. Bodemkunde, biologie, scheikunde, natuurkunde, het wekt nog nauwelijks jouw belangstelling.
Op dinsdag blijven er rare dingen gebeuren. Op een dinsdag wordt jouw fiets gejat, op een dinsdag ben jij jouw sleutels kwijt. Op een dinsdag heb jij niets te eten, en schrijf je een liefdesbrief aan de dood.
Je bent tijdens jouw leven nog nooit aan een winkel gehecht geraakt. Je komt er om spullen te kopen om te overleven, je koopt nooit iets wat jij niet nodig hebt. Sinds dinsdag is daar verandering in gekomen, je bent van de kringloopwinkel gaan houden. Op een dinsdag koop je er een oud filosofieboek, wanneer je het thuis openslaat valt er een brief uit dat boek.

Amsterdam,
Februari 2007
Dinsdag

Dag Moeder,


Wat vervelend dat de pijn en de verlammingen steeds terugkomen. Hopelijk weet je het allemaal nog te redden. Het zal niet makkelijk zijn er mee te leven, maar gelukkig verveel jij je nooit.
De winter duurt dit jaar erg lang. Een voorjaar lijkt nog niet in zicht. Hubert heeft in Utrecht een nieuwe verwarmingsketel met een beter rendement laten installeren. Een hele klus, de schuur moest leeg.
Hier in Amsterdam is het erg rustig, de bewoners van drie hoog zijn het huis uitgezet.
Waarschijnlijk omdat ze al maanden geen huur betaalden en de zolderkamer onderverhuurden aan een illegale vreemdeling.
De bewoners hiernaast zijn verhuisd. En de benedenbuurman ligt in het ziekenhuis.
Ook de vrouw met de zes poezen is plotseling verhuisd, ik weet niet wat haar is overkomen.
Het is wel lastig dat het steeds glad is op straat. Het slot van mijn fiets is bevroren.
Dus hogere temperaturen buiten zijn welkom. Verder weet ik me wel te redden hoor.
Ik moet alleen weer naar een keuringsarts voor een herkeuring. Ze willen me weer naar een psychiater sturen, maar ik krijg nachtmerries van een psychiater. Het zijn rare mensen, ze hebben vrouwen met grote borsten, die onder de douche uitkomen als je in de gang staat te wachten.
Ze denken dat alles wat je doet of denkt met seks te maken heeft. Ze laten mensen die niet deugen met weinig zelfvertrouwen weten dat ze meer zelfvertrouwen moeten krijgen. Door middel van assertiviteitscursussen creëren ze de een na andere ramp voor de maatschappij.
En mensen met zelfvertrouwen die wel deugen, gaan twijfelen of ze nog wel deugen door zo'n afgeleerde zenuwheer. Ik heb er na de vorige zeventien debacles geen zin meer in.
Maar ze denken dat het vanwege mijn medicijnen nodig is, dat er een zenuwheer over oordeelt. Nu krijg ik de pillen van de huisarts en die heeft er helemaal geen verstand van. Zodra ik met de pillen stop word ik chaotisch, vooral als ik aan jou denk.
Er werd ook geopperd om me naar een cursus te sturen, om weer in contact met mensen te komen. Een creativiteitscursus, maar ik ben al jaren niet creatief meer, en heb geen zin om dat opeens door die mensen te worden. Creativiteit is een ramp voor de samenleving, je krijgt er eelt van op je ziel, en een slot op je portemonnee.
Ik zoek de waardering meer in mezelf, en in zaken die op een andere manier deugen.
In de tuin hebben de vogels al drie halve kokosnoten met vet en zaden op, ze vliegen af en aan met dit koude weer. Maar van mij mogen de temperaturen buiten wel weer omhoog. Binnen trouwens ook, want om ook nog even op jouw vraag terug te komen. Het is hier in huis niet warm te krijgen, ik probeerde te besparen door de kachel laag te zetten, maar nu alle buren weg zijn, ben ik de enige die nog stookt. Ik hoop dat de energierekening dit jaar niet te hoog uitvalt, wat ik kan door de bomen het bos niet meer zien. Terwijl ze in mijn herinnering kaal zijn,

Ik ben nog steeds erg blij met het dwaalkompas dat je mij gaf toen ik twintig werd.

Groetjes, je zoon,
Alfons Bortano

Je begint te blozen, terwijl er buiten een herfststorm losbarst. Je voelt je een voyeur omdat je deze intieme brief hebt gelezen. Op een dinsdag is de herfst begonnen.

 

 

453

 

 

 

 

 

 

 

 

3 - Droomdeskundige

3 - Droomdeskundige

Hersensprookjes - Miniatuur
Geschreven door mobar   
donderdag, 29 maart 2012 20:35

 

De vitale dertiger Jeroen Splinterman is droomdeskundige, in een oude, achtergestelde wijk te Amsterdam. Ondanks, of misschien juist dankzij zijn iets kleinere linkerbeen, zijn grotere rechteroor, en krommere linkerduim heeft hij heeft zich sedert jaren in dromen verdiept. Ondanks zijn traumatisch verlopen jeugd heeft hij zich gestort op de bestudering van dromen. Allereerst in dromen van de dieren, vliegensvlugge vogels met gevleugelde dromen, lenige katten met kattige spinsels, slimme honden met blaffende waarheid, tamme papegaaien met herhaling van herhaling, sluwe ezels naast een bak ellende, snelle paarden op weg naar de toekomst, trotse kamelen in eeuwige droom en melige geiten trots als pauwen. Na een jarenlange studie over de dromen van dieren ging hij zich verdiepen in dromen van mensen. Jeroen heeft daarvoor boeken gelezen, dromen beschreven, dromen gedroomd. Alles gedaan om dromen te beleven, te doorgronden en laten herleven.

Sinds kort heeft Jeroen Splinterman zijn wetenschappelijke kennis verbonden aan de Firma Droogkloot en Weetwinkel, een onderzoeksbureau in Amsterdam, wat onderzoek doet naar de sociale omstandigheden van in de jaren negentig van de vorige eeuw levende zonderlingen.

Samen met collega Jaap Smet, onderzoekt Jeroen de aantekeningen van de onbekende kunstenaar Hubert Stuipje, die ten gevolge van een psychische handicap bijna ten onder ging en het onderspit moest delven in deze harde maatschappij. Om aan de rumoer en onrust te ontsnappen sloot Hubert Stuipje zich aan bij een groep kunstenaars, die in woord en beeld een gemeenschappelijke handicap hadden. Dat had hij beter niet kunnen doen.

Hij kwam er in allerlei ingewikkelde situaties terecht, ontmoette er de zonderling Alfons Antana, die hem uitgebreid vertelde over de droomwereld. Gesprekken die, waarschijnlijk mede, de aanleiding waren voor een wekenlange psychose. Hij kon zich alleen nog maar staande houden door het schrijven van brieven. Brieven aan de droomwereld.

Brieven aan dezelfde droomwereld die Jeroen Splinterman als droomdeskundige aan het onderzoeken is. Stuk voor stuk nemen de twee wetenschappers de brieven door. De eerste brief over het vertrek van Hubert Stuipje naar Amsterdam, de tweede brief over de grillige jaren negentig en de burenoverlast, de derde brief over zijn ontmoeting met Violette Zandheuvel, en de vriendschap die er tussen hen ontstaat.
Jaap en Jeroen zijn inmiddels bij de vijfde brief. De brief waarin Hubert vertelt over een wonderbaarlijke droom.

 

 

 

 

© Copyright Henk van Dijk

Ga naar boven