December 1981

December 1981

Hersensprookjes - Teksten
Geschreven door mobar   
zondag, 24 juli 2011 18:36

Bij het eerste verkoopstalletje stond een

veel te lange rij mensen. Het wachten

zou te lang duren. Hij had geen geduld.

Bij het tweede verkoopstalletje, waar minder mensen

stonden, kwam hij een oude bekende tegen.

Zijn kleine hoofd stak boven de zware kraag

van zijn winterjas. Een dame, hij kon haar nog

herkennen. Hij herinnerde zich haar stemgeluid.

“Wat grappig dat jij ook een kerstboom koopt?”

“Dat had ik nooit van jou verwacht.”

“Wat leuk dat ik je hier nu tegenkom.”

“Je moet eens langskomen, dat kunnen we bijpraten.”

“Heb je haast?”

“Weet je wie ik laatst ook tegenkwam”.”

“Nou dat vertel ik je nog wel.”

“Hier heb je mijn adres.”

En weg was ze, met een middelgrote

kerstboom in haar hand.

 

 

 

 

© Copyright Henk van Dijk

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

Landloper

Altijd met zijn eenzaamheid
dat hij eenzaam zwerven zal
door onderhuidse spanningen
nabij de zee van blauwe gedachten
 
tussen de overblijfselen
van onzichtbare gordijnen der liefde
als een nooit voltooid schilderij
aan een muur van groene gevoelens
 
op weg naar stille horizon
met niets anders te verliezen
dan zijn droeve eenzaamheid
in een land vol verborgen leed.

 

 

Mobar

 

 

 

Ziel der depressie

Je ademt uit mijn dromen
in stille momenten even voor het slapen gaan
raak je mijn gevoelige plek

maar je bent hier niet
ik voldoe niet aan jouw wensen
er groeit een maan aan mijn voeten
in een donkere wereld ben jij weg
als astronaut van lichte zeden

nabij de ziel der depressie
overdenk je wat er mis gaat
in gedachten van mijn nachtwenk
wanneer je langzaam dwalen zal
uit alles wat ik onder woorden breng

je werpt een schaduw in de nacht
ik verheug me op jouw onzin
je lacht, je glimlacht, je straalt
uit droeve eenzaamheid
naar mijn woordloze gebaren

je neemt jouw wereld uit mijn gedachten
waar ik dans, alleen, als silhouet.

 

Mobar

 

 

Dinsdagochtend, droomziek

 

Een kraai rooft een ei
uit een nest in het Westen
in die boom daar bij het water
vertelt hij zijn verhaal
in de geluiden die ontbreken

bewegingen van stilte
reiken de ziel naar de dood
en takken naar de hemel

omdat vrouwen wortel schieten
geef ik je de sleutel
van een schoenenwinkel
verderop in de buurt
van de oude wilg

waar ik mijn kleedje neer leg
om te zwijgen

bij de boom, zonder bewegingen

haal ik mijn droom uit jouw werkelijkheid

om uit te rusten in een nieuwe wereld.

 

 Mobar

 

 

 

 

 


 

 

Dwaze droom van heimwee

Dwaze droom van heimwee

James Absurdy - De maan en James Absurdy
Geschreven door mobar   
donderdag, 13 mei 2010 21:54

Wij, jij, ik, Wildwolfje en misschien ook Alfons zijn samen in die gekke stomme film geboren, dat weten we, al sedert onze jeugd, daarom nemen we veilige afstand, van het heilige moeten en plegen de daad onder hemelse sterren, nabij glinsterende edelstenen, met glanzende beloftes waarin minnaars en geliefden in champagnebaden zwemmen en groeien in het zelfbeeld van afgelegde zomerdromen, zo zeer is onze liefde in elkaar gegroeid, en straalt onze onschuld over deze vrekken maatschappij.
Iedere nacht in zestig, misschien zeventig seconden, geef ik blonde Belinda, aan een andere man, om over haar te fantaseren tijdens die dwaze droom van heimwee, doet ze alles wat een man en zijn ziel kan behagen in vertrouwen gespiegeld in winkeletalageruiten, doorsmeerbeurten, overzichtelijke droomgebeurtenissen.

 

 

Ze lachte zo mooi, zeventien jaar en onbevangen, zonder handschoenen op naaldhakken in een roze rok, die ene woensdagmiddag toen ze samen met mij, wegliep uit haar vaders hand, en mij zoende in een telefooncel in Amsterdam West, schuilend voor een flinke regenbui, met een zak dropjes opgesloten achter nat geregend glas, en een telefoon die niet meer deed dan de kwartjes teruggeven totdat wij het niet meer probeerden, en Belinda steeds dichter bij mij kwam te staan in de benauwde ruimte, door die ene onverwachte zoen, raakten we beide in paniek, en zagen elkaar pas tijdens de winter terug. Maar toen was het te laat om er nog over te praten, en had Belinda inmiddels een andere vriend, die liever had, dat ik Belinda niet meer zag.

Peter Wildwolf.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© Copyright Henk van Dijk

 

 

 

 

Emotie wetenschapper

Emotie wetenschapper

Hersensprookjes - Teksten
Geschreven door mobar   
vrijdag, 30 april 2010 19:56

Met de stelling dat ieder mens tijdens zijn/haar leven ook een emotie wetenschapper is, wil ik Mobar's column nieuw leven in blazen.   Wat vind jij hiervan? Heb jij ook het gevoel dat je steeds gevarieërder wordt in het inschatten van de emoties van anderen? Of is inschatten niet het juiste woord, maar is omgaan met emoties voor jou heel vanzelfsprekend? Ik heb wel eens gelezen dat wijsheid de ideale samenwerking tussen gevoel en verstand is. Maar dat denken oorlogsmisdadigers en verslaafde moeders misschien ook? En dan al die mensen die hun gevoel volgen, wordt je daar niet een beetje suf van? Je ziet door de bomen het bos vaak niet meer en tenslotte wordt je helemaal doodgeknuffeld, totdat je er goed chagrijnig van wordt. Andere mensen zeggen dat het verstand het altijd moet overwinnen, maar daarmee verklaar je de wereld ook niet. Want wat is er verstandig aan oorlog, en waarom roepen zoveel mensen om de doodstraf? Ik ben er nog niet uit, mensen beweren in een vlaag van emotie vaak straffe dingen, maar wat als ze echt menen wat ze beweren. Krijgen we dan pas echt een burgeroorlog, omdat een mening belangrijker is dan naastenliefde. En al die mensen die een slechte jeugd hebben gehad. Hoe worden die opgevangen? Gewoon bij elkaar zetten op een boot met hoempapamuziek erbij en een hoop graffitti en ballonnen.

 

Laat eens wat van je horen door een reactie te geven.

 

Jouw emoties zijn van groot belang voor de wetenschap.

 

Met vriendelijke groet,

 

de Heer Mobar Vorstkasteel, augustus 2006

 

 108 x bekeken

 

 

 

 

 

 

 

© Copyright Henk van Dijk

Ga naar boven