Begraven

 

Het stilteorkest van vriendschap na de dood, geeft onder de grond een klein concert - er gaan geen woorden verloren in stilte

 

om mijn bewustzijn te verbazen kijk ik naar de zwaluwen in de lucht in blauwe onmetelijke vrijheid - er klinkt geen echo aan de horizon

alles ligt begraven onder een deken van verdriet, ik ben hier wel, jij bent hier niet.

 


 

 


 

© Violette Z.. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.

 

 

 

 

 

Oerkreet

 

Ik zou de oerkreet willen slaken

 

er ligt een harige aap onder mijn laken

 

geen wonder dat de vrouw in mij gaat staken

 

want echte beschaving is mijn baken!

 

 

 

© Violette Z.. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.

 

 

 

Zonder jou

In geheime heimweebrieven
tijdens onbevangen dromen
probeer ik stilte te beroeren

het gemis van jouw liefde
is onaantastbaar in de nacht
in mijn droom gebleven

op een eiland alleen
zonder jou, blijf ik in leven.

 

 

 

Vitrage

Ben het niet in alles
met je eens
je waait soms uit het raam

in mijn gedachten
droomt de zomer stil

je waarschuwde mij

liet mij uitgekleed verder gaan
daar waar waarheid kon staan

wankelde even mijn geweten.

 

 

Verlegen liefdesbrieven

De nachten zweven, zweten
in belettering van liefde

door het beminnen
en betasten
van vlees geworden dromen

de dagen groeien
in verlegen brieven

ademdragend in verlangen
op schouders van wilskracht
door weemoed gevangen

het licht is zo zuiver
de droom vol gevoel

van liefde voor duister
met tederheid als doel.

 

 

8 mei 2017 12:42

 

Schaduwstilte

Door omstandigheden ben ik gedwongen om te leven in het land van de zwijgende mensen.
Ik zal daar in stilte blijven tot alle verdriet is uitgestorven en ik zal alle moed weer bij elkaar verzamelen met wat er over is van mijn ooit zo prachtige trots, bij het kampvuur op het strand, met in mijn ziel mijn levensvragen.

Alleen de bomen spreken geluidloos, naamloos in groei van de natuur, rivieren worden smaller in ruimte.
In gedachten zonder poëzie beschrijf ik landschap in een boek, alsof er niemand mij kent.

Ondanks mijn zwijgen is er een verhaal. In de beeldentaal van tederheid leeft het schaduwland in gedachten.
En ook de schaduwstilte zal mijn benaderen, zoals jij mij benaderd hebt in de intiemste lust van mijn gedachten.
 

 

© Violette Z.. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
 
 
 
Poëtisch geschreven in een serene sfeer.
 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Zwijgen van de landtong

Als de landtong zou kunnen praten
                                        voor iemand die liefde zo teder aanraakt
over waar jij in gedachten zonk
dan zou heimwee jou verlaten
daar waar ooit de echo klonk

moed zinkt in jouw schoenen
hier aan de waterkant bij het bos
blijven spelen in gedachten
herinneringen laten niet los.

© Violette Z.. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.

 

17 januari 2017 16:12

 

De dichter is geen dominee

 

De dichter lust geen dominee

daar is zij wel tevreden mee!
 

want wat het is met het moraal

ieder gaat er mee aan de haal

de ander zit altijd verkeerd

gevangen in een eigen verhaal

door wat de dominee beleerd

maar zelf zit hij aan een kind

die hem een viezerik vindt

 

dus weg met griezelige dominee

zij voelt haarzelf een heel stuk lichter

nu ze doorgaat als een pure dichter!

 


© Violette Z.. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vergeten teksten - Violette

 

 


Vezelrijk

Over alles zou ik willen schrijven
over de droefenis van de wildernis
nieuwe flora van de beschaving

over de zee die de bloemen niet kan vergeten
het verdronken kind op het strand van de toekomst
de plannen van onze regering voor een veerboot

het nut van voldoende vezelrijk voedsel spreekt vanzelf
daar heeft mijn prille zwijgen niets aan toe te voegen
zelfs de laatste donderslag bij heldere hemel heeft een echo

en mensen wandelen door de straten van het leven

ik zou willen dat mijn zinnen als vezelrijk beschouwd worden
maar dat hangt af van de welwillendheid van de lezer
en zijn of haar vermogen om te herkauwen

tot in de ware eeuwigheid van het woord.

 

 

 

 


Jouw kapsel vervreemde me

De ochtend begon niet
met een droomlandschap
of vogels die schaduw wierpen
over het galopperende paard

ik had de stilte aanvaard
als minnares van eenzaamheid

jouw kapsel vervreemde me
van vertrouwde werkelijkheid
te lang was ik in de veronderstelling
dat je luisterde toen ik zweeg

maar het was onbestaanbaar
er zaten vlinders in jouw haar
die slechts enkele uren bleven
en daarna lieten zij het leven

te lang was je in de veronderstelling
dat ik luisterde terwijl jij fluisterde

maar het was onverstaanbaar
wat jij zei
jouw stem was zonder geluid
in stilte verloren.

 

 

Beste wereld

Jouw woeste duinen zag ik

 

aan het land van zee en meren
beste wereld, ik zag jouw rivieren
en wuivende bomen

 

in de bossen van het binnenland

jouw kinderen zag ik spelen in het zand
beste wereld, ik zag jouw grote mensen
met geweren, die ik verafschuwde

 

de haat in hun ogen, afschrikwekkend

beste wereld, ik heb van jou genoten
en je hebt me doen schrikken

bang gemaakt in armoede
maar nu moet ik rusten en ik doe
mijn ogen dicht

om van jou te dromen
in een landschap van vrede
beste wereld, ik heb je lief.

 

 

 

 

Proleet

En ze dachten dat ze slimmer waren
maar de proleet kreeg steeds meer geld
en ze meenden dat beschaving loerde
dus de proleet die bleef een held
en jij schreeuwde
en hij schreeuwde
en de proleet plantte zich voort.


30 oktober 2015 00:37


Lees de kranten, kijk naar het nieuws, aanschouw het gedrag op straat,
en dan, dan herken je deze daartoe toepasselijke woorden in jouw gedicht.
Chapeau Violette.

 


Redenaar

En dan gaan we
samen snoepjes jagen
in regen van de nacht
met klein geld
een klein beetje held
mijn redenaar
dan gaan we samen
snoepjes eten.


17 oktober 2015 02:45

Vertederend gedichtje Violette.

 

 

 

 

Violette Zandheuvel  - Amsturia - teksten

 

9 mei 2017 01:02

 

 

 

Geluksbrenger

Vier witte muren telt de stille kamer van het droomkasteel
en twee ramen met uitzicht op het maanlicht over de heuvels
als zij in de verte de geluksbrenger ziet verschijnen

het verblijf hier is aangenaam  omdat de stilte verhalen vertelt 
over de toekomst die ooit twijfelde aan haar bestaan
totdat ze de geluksbrenger in haar dromen aanvaardde
  
in dit huis is er een verleden , niet alles is vergeten 
maar de stilte van de nacht  blijft bij zichzelf en herhaalt 
de stille vrede in haar ooit zo onrustige gedachten

in de nacht, de zwoele nacht , een nieuw begin
om dit verblijf in samenzijn te vieren
zodra ze de geluksbrenger toe laat haar te bezoeken.




 


© Violette Z.. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.

 

 

 

de stilte van de nacht
die  de deur opent voor jouw geluksbrenger
 mooi!

 

 

 

 

 

Dag Violette.
Wat een romantische setting heb je bedacht om de komst
van de nachtelijke geluksbrenger in beeld te brenegen.
Zelfs na het lezen bleef die sfeer nog even bij me hangen.
MOOI dus

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

13 juni 2017 17:38

 

Stem

 

Nu begrijp ik dat jij de stem bent
die mij klank geeft in het leven

in de nacht ben je bij me
met die fluistering
van een lach
die zingt in vrede

tussen de bloesem
van het duister
waar herfst ruikt
aan de takken
van de treurwilg
bij de boekenvijver
ben jij de sprekende
bladzijde
uit het boek
van dode dromen

ik hoor jouw stem
verwarmend, adem zoekend
in mijn ratio

 

op weg naar evenwicht
dapper in het tegenlicht

 

vrij geworden
door mijn ziel
een naam te geven

 

met het geluid van jouw woorden.

 

 

 

 


© Violette Z.. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
 
 
 
 
 
 
 
gedachten woorden geven
 die spiegelen aan je innerlijk 
zo lees ik dit gedicht
 
 
 

11 juni 2017 00:35

 

Troost

Je bent meer dan jouw problemen
ik zie de ontwikkeling van jouw ziel
in de balans van licht en zwaarte

door plotselinge momenten zonder vooroordelen
is jouw lichaamstaal vol van volledig begrijpen
je brengt iets waarop het levensboek kan leunen

daar is alles tezamen
in universele spiritualiteit
herken ik jouw gevoelsleven

nu de avond spreekt van afscheid nemen
neem ik je mee in de nacht van jouw hart

om je troost te bieden en stille vrede.


 


© Violette Z.. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
 
 
 
 
 
Mooi Violette.
Liefdevolle troost bij afscheid van het leven als
hemelse regels die niet kunnen worden herbedacht.

 

 

 

 

13 september 2016 00:07

 

Tabernakel van jouw droom

Ratio beperkt zich
in kammen van het graan
rivieren meanderen naar zee
 
uit onze horizon
voor in onze dromen
verleden zonder echo

niemand ziet of voelt
onze intieme overwegingen
 
geen mens heeft in de gaten
wat er schuilt achter die lach
 
en ergens klinkt
een nagalm zonder twijfel

in het Tabernakel van jouw droom.





 


© Violette Z.. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
 
 
Echt heel mooi, Violette!

 

 

 

 

 

 


 

31 juli 2016 00:36

 

God is onze opdrachtgever
 
God is onze opdrachtgever
zei de christen
toen hij zijn kruistochten begon
 
dat ben ik met je eens
zei de islamiet
toen hij zijn gevaarlijke strijd begon
 
ik ook
zei de moordenaar tegen de Paus
 
dan is er geen reden voor oorlog meer
zei de Paus tegen het geweer.






 


© Violette Z.. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
 
 
 
God weet wel beter ... mooie invulling van het prikkelwoord, Violette !

 

 

 

 


 

 

 

 

10 juni 2017 22:26

 

Zomerse geluiden
 
Jij leest mijn gebaar niet meer. Jij bent als een vreemde schaduw.
Het plafond van mijn slaapgelegenheid. Ik ben weer in dat hotel aan de kust,
waar ze vroeger vergaderingen hielden voor ontheemden.
 
 Het geluid van de vogels hoor ik en het geluid van de zee klinkt in de verte.
 
Grasvriend, bomenvriend, natuurvriend,maanvriend, stadsvriend,
keukenvriend,zeevriend, vogelvriend, strandvriend, theatervriend,
nachtelijke werkelijkheid, korenbloemblauw,

in luwte van de stad, heb ik je ooit mijn brieven geschreven.
 
Je ziet niet, dat het nooit werkelijk is, je droomt nooit.
Dromen is naakt zwemmen in de zee, en de zee is achter de heuvels.
In jouw hoofd verkleuren de bloemen.
 
Je keert terug naar het alleen zijn, hier komt de zuiverheid van het gevoel.
Eenzaamheid is een woord voor de elite.
De zomer brengt zwart zaad voor de zang van de nachtegaal.
Soms lees je in de gedachten van een ander.
 
( Het geluid van de vogels.)( Het geluid van de zee. )
 
Het gelaat kent geen schaduw, het maanlicht kust het bruidsbed van de dood.
 
Stel dat je de waarheid verkondigt, ben ik dan degene die jou meeneemt naar de boot.
 
( Het geluid van de vogels.)( Het geluid van de zee. )

De boot vertrekt, ik blijf binnen. Het geluid verdwijnt.




.....


© Violette Z.. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.

 

 

Microscopisch bezien
 
Microscopisch bezien
bezit ik geen boze tong
 
besmet met nare bacteriën
die in mijn droeve leed
een vriendschap vrezen
 
dankbaar kijk ik terug
naar de tijd van vroeger lijden
met jou aan mijn zijde
geen verongelijkte zinnen
 
over wat voor ons
geluk moest blijken.
 





 


© Violette Z.. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

Is dit liefde?

Dronken in een woeste roes
zie je de kleuren van de nacht
 
doof en verbolgen
door de landelijke politiek
in jouw winterjas
kom je bij me
voor wat liefde
 
je vervreemdt me niet
zelden ontdoe ik
mij meer van mezelf

naakter dan een waarheid
eenvoudiger van ziel
 
je ontroert me
dat is iets heel anders
dan stil zitten
 
nu je naast me ligt
hoor ik jouw zware adem
na het ontworstelen
van jouw lichaamscrisis
zwaarmoedig klinkend
 
alsof de depressie
dieper in je is geslopen
en er een blanke kater
in jouw bonzend hart woont
een kater die voorlopig
niet van plan is
om te gaan verhuizen
 
een landloper ben je
en van een kale kip
valt niets te plukken
je weet geen raad
wijst niemand na
 
lief in jouw wijsheid
ondeugend in jouw daden
heb ik je onvoorwaardelijk lief

zoals een vrouw een man lief mag hebben
door al mijn ronde tederheid
 
ik streel jouw blonde haren
met mijn laatste liefdesadem
en sla het electorale boek dicht
 
totdat de vrijmoedige ochtend
een nieuw verhaal over leven begint

ik hou van je met heel mijn zwijgen.


 


© Violette Z.. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
 
 

24 augustus 2016 02:12

 

Intieme taal van leven

Beluister hoe het is
nu liefde blijft bewegen

er is geen mooiere zomer
zo dichterlijk intiem
in het duin gelegen

nu je spreekt in lichaamsstalen
zullen we nooit meer echt verdwalen.






 


© Violette Z.. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
 
 
 
Zo mooi, hier kun je toch niet aan voorbij gaan,
<img src='img/smileys/yes2.gif' alt='(y)' Title='(y)'>zo klein alles ineen..van genoten.
 
 
 
 
 

Niemand

Iedereen kwam je tegen

onderdoor en achterlangs

het tuinpad naar de vijver

 

waar wilde eenden kwaakten

naast lispelende libellen

rond die onzichtbare schaduw

geluidloos zonder haast

in het nergensland op stap

op zoek naar regen

 

niemand kwam je tegemoet.
 
 
 
 

Alleen

In stilte van het alleen zijn
probeer ik te verwoorden
wat geschiedenis ons vertelt

en ik bevrijd mezelf
in zelfgekozen schemeringen
kleine kunstzinnige details
op de tekening van de avond

liefde geniet de rol van eenzaamheid
schepen bevaren een papieren zee
wanneer ik aan je denk
voel ik mijn ondubbelzinnige hart

ik mis de schaduw van de leegte
in het alleen zijn is er niemand zoals jij.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

27 april 2017 02:13

 

 

Mijn leven in het oerwoud


bananen pluk ik voor de lol

en eet daarmee mijn buikje vol

men noemt mij wel een mensaap

maar ik ben meer aap dan mens

in het oerwoud waar ik wens

dat alle mensen apen zijn

en dat apen vol met wensen zijn

die mensen niet begrijpen

een banaan moet je laten rijpen

terwijl je slingert van liaan naar liaan

totdat je vind die rijpe banaan

die waardig is voor een apen bestaan.

 


© Violette Z.. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
 
 
 
Dag Violette.
Ha ha ha, je had de gang er goed in terwijl midden in dat woud
het belang van een banaan niet it het oog werd verloren.
Met een grijnzzz gelezen.
 
 
 
Liefdeshart

Verlies jouw tederheid niet
aan het harde hart van lust

ik heb je aangeraakt
liefdeshart van dromen

neem me mee
nu ik gevangen ben

in het orakel van jouw zijn
zonder obstakels

een begin misschien
om in jouw tederheid te zijn.

 



 


© Violette Z.. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
 
 

30 april 2015 22:45


Beleving van een zoen

 
Nu jij jouw ratio toetst aan de werkelijkheid
is waarheid uit vergeten boeken overbodig
je straalt zoals de zon straalt op een lentedag
met de mystiek die de natuur doet groeien
 
het is jouw beleving die mij doet verlangen
naar alles wat het leven brengt aan realiteit
het gruwelijke grauwe en het prille groen
tot droom verheven door jouw gulle zoen.








 

© Violette Z.. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
 
 
 
Leven, beleven begint met droom Dan gedacht, een letter , woord en zoen En een lentezon die alles in flow stuurt Jij slaagt hierin met deze verzen Fijne dag nog
 
 
 
 


Computer

Oriëntatie

Megaopslag

Planning

Uitzoeken

Techniek

Energie

Realiteit





 


© Violette Z.. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
 
 

Ijzer

IJzer

Eindelijk roesten we niet

omdat we eisen

dat ijzer

niet zal roesten

 

en door het toeval

ben ik een spijer

op laat water ga ik uit

om te dansen in de stad

 

want als we dansen

roesten we niet

allebei van ijzer

een seconde wijzer

op weg naar hout

 

want het is koud.


 

 

 

 

 

 

 

12 juni 2017 12:27

Levensverhaal van liefde

 

 

Achter het bed begint de muur
aan het zoeken van contact
met de kozijnen van de wereld

woorden vormen zinnen
geluiden maken een echo
om de stilte te onderbreken

ik kom bij je in mijn nachtpyjama
om de zielgordijnen te sluiten
betekenisvol ondanks verleden
laat ik de buitenwereld vechten
met machteloos en verdriet

in mijn dromen vertolk jij liefde
via jouw dimensie van tederheid
vind ik de weg terug naar het alfabet
letters worden woorden
woorden maken geluiden

op een maagdelijke bladzijde
in stilte schrijf ik jouw naam
in een nog te schrijven boek

waar de laatste letter met het
eerste woord begint
zet jij de zinnen onder mijn zin
een echo van emoties

 

om bij me te blijven
nooit meer weg te gaan
in het levensverhaal van liefde.

 


© Violette Z.. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
 
 
 
Emoties losgelaten in elk woord????
 
een verhalende
ketting over
leven  
liefde
en  
vasthouden...

 

 

 


 

 

Violette Zandheuvel - woorden

 

Nieuw vitragelicht

 

Nu een late zomerzon
nieuw vitragelicht
over jouw afscheidsbrieven
laat schijnen

begrijp ik woorden
niet meer bitter
door ’t diepe
proef ik schaduw

zoals ooit
in jouw verlangen
herhaal ik slechts zinnen
zonder werkelijk beginnen

haal ik
adem uit jouw dood.



...

355

Droomspiegel

 

In herinnering zie ik de bomenlaan
in een land vol spijt en bloedverwanten
mijn ogen zijn voor een moment van jou

nu je het waagt te dansen bij mijn horizon
ruil ik je in voor oude boeken en een blokfluit
op het pad naar de tuin voel ik jouw liefde

in deze oude toon van de regenstad
beleef ik mijn sobere muzikale hoogtepunt
de woorden die ik prevel gaan verloren

je bent nooit bij me in de achtergrond
of ergens aanwezig op mijn eenzame vlakte
ik beadem jouw stem door mijn bezieling

ik teken karakters voor jouw hart en de stilte.

 

 

 

 

 

Violette

 

476

 

 

 

Alleen ov

 

 

 

In stilte van het alleen zijn
probeer ik te verwoorden
wat geschiedenis ons vertelt

en ik bevrijd mezelf

in zelfgekozen schemeringen
kleine kunstzinnige details
op de tekening van de avond

liefde geniet de rol van eenzaamheid
schepen bevaren een papieren zee
wanneer ik aan je denk

ik mis de schaduw van de leegte.




...

 

 

 

 

 

Maanrivier - Violette Z.

494


 

 

 

Stiltespiraal

 

 

 

Tussen muren van eenzaamheid
krijgt de stilte nauwelijks ruimte
in volume van leegte
herhaalt het vacuüm een spiraal

ook zonder jou gaat de zomer voorbij
dwalen dromen tussen geesten
van overleden vrienden
die hebben gezien hoe jij
geboren werd

in dit zonderlinge land van stilte
en falende voorbehoedsmiddelen
ben jij het ongewenste product
van een moederlijke waarheid

die jou niet wilde, maar toch kreeg
door dat gebeuren in een steeg.





....
 

 

 

 

 

 

 

 

Van de wolf en het hart

 




 
Waar de nacht valt aan de eindeloze horizon voel ik de herinnering aan groen gras. Blauw zwervend in het jongensboek.
 
Ik herinner mij de mooiste dromen over de grillige natuur van Jeroen tijdens zijn zwerftochten over het woeste buitenland.
 
Puur en ongewassen kwam hij bij mij om aardbeien te plukken en te verwerken voor de jam.
 
De maan scheen op de stenen bij het veldje achter de boomgaard en verlichtte het graf van zijn oude overleden vriend, de eenzame wolf Hubert.
 
Nog eenmaal hief hij zijn kop naar het maanlicht onder de hemel en verwierf toen de zeggingskracht van het onbestemde verlangen
 
Ik gaf hem een kleine handdoek, een schone pyjama en een tandenborstel, zodat hij op het zoldertje kon overleven.
 
Hij leek verliefd. Het was een lente van vlinders, muziek en gevoelens,  wederzijdse gevoelens.
 

 

 

 

 

 


 

 

Dagboek fragmenten 1979 -

 

1979 Op weg naar iemand

 

 

Ze is op weg naar iemand, de jongen van de muziek,
om haar te helpen met haar huiswerk.

 

Ze kan goed rekenen, zolang het niet te moeilijk wordt,
maar aardrijkskunde is haar lievelingsvak.

 

De vogels uit haar geest keren niet terug naar het netvlies van haar ogen.
De zomer is voorbijgegaan zonder liefde, en ze gaat met tegenzin naar school.
De leraar uit haar klas maakt schilderijen, felle kleuren,
abstract en schreeuwend in de ruimte.

 

Ze is op weg naar iemand, de jongen van de muziek,
om haar te helpen met haar huiswerk.

 

Waar gaat de muziek naar toe?

 

  

 

1980 Woensdag gehaktdag

 

 

In het dorpje waar ze woont, in de vallei, genieten de gewone mensen
van een oud Hollandse traditie: De gehaktbal op woensdag.
In een gietijzeren sudder pan vinden twee uiterlijk volmaakte en voor de liefde geschapen gehaktballen de warme liefde, die broeierig om zich heen waaiert. 

 

 “Half om half” zo heeft de slager gezegd, maar wat hij niet heeft vermeld is
dat het rundervlees in werkelijkheid paardenvlees is,
omdat het goedkoper is, en de winstmarge daardoor groter.

 

Ze neemt niets vermoedend een hap van de meest verliefde gehaktbal.
Ze houdt van ballen met ballen, vooral als er vlees aan zit, anders is er geen bal aan.

 

Er zijn geen dieren die haar vrienden zijn.

 

 

1981 Kaaskoppen

 

 

Haar woorden aan God, een stem in het duister.
Haar eenzaamheid en verlangen om volwassen te worden.
Haar handicap en haar mentale onvermogen.
" Maar we zijn allemaal mensenkinderen"
dat heeft de pastoor gezegd, maar zijn hand dwaalde en haar rok faalde.
Nu is ze alleen met de ongewenste intimiteit in haar gedachten.
Ze koopt een Dafje, via een advertentie in de Telegraaf,
en daarmee tuft ze door het land op zoek naar nieuwe klanten.
Een leven zonder doornen is voor een roos geen leven,
alleen door te werken kan ze haar leed van zich afschudden.
Ze komt overal en nergens.
In alle windstreken lusten de mensen kaas.

 

 

 
 
 
De dichter is geen dominee

 

 

 

De dichter is geen dominee

 

daar ben ik wel tevreden mee!
 

 

want wat het is met het moraal

 

een ieder gaat er mee aan de haal

 

en maakt ervan een eigen verhaal

 

 

 

de ander zit altijd verkeerd

 

door wat de dominee beleerd

 

maar zelf zit hij aan een kind

 

dat het een enge viezerik vindt

 

 

 

dus weg met die griezelige dominee

 

je voelt je vanzelf een heel stuk lichter

 

als je doorgaat als een pure dichter!

 

 

 

 

 


de ervaringen met dominees zijn bij velen geen onverdeeld succes gebleken
blijf jij maar dichter, Violette

 

 Beginselen

De beginselen begreep ik
uit wat voor handen was
uit hemelse bron

er was een schaduw
zonder verlangen
er kwam zonneschijn
zonder schaduw

en in de stilte
hoorde ik jouw naam
onuitspreekbaar

alsof er niemand
jou kende
was je alleen

soeverein
teder aangetast
door sentimenten

riep je mij
naamloos
terug in het verleden.

 

 

 

 

 

 

 Reservaat van de ontheemde 335

 

De oude conciërge zit op de stoel bij de deur, iedereen die te veel lawaai maakt of wat al te enthousiast uit de startblokken vertrekt, moet verplicht naar zijn grapjes luisteren. Hij vertelt traag en herhaalt zichzelf vaak, iedereen kent de grapjes wel, maar niemand wil ze na vertellen.
In de tuin staat een gieter met regenwater. De planten hebben geen water nodig, het regent hier iedere dag, door armoede en ellende.
Langzaam komen er barsten in de ijzige muren van het isolement. Winter heeft definitief plaats gemaakt voor lente, lente wint opnieuw aan kracht met zuurstof in de lucht en het licht van een dankbare zon. De muziek van de dissonanties maakt plaats voor communicatie, mensen groeten elkaar op straat, bloemen zorgen voor gezelligheid. De dag des moeders nadert voor allen die de bloemen groeten.
Lange tijd is het zo geweest dat het nadenken werd bemoeilijkt, de positie van de vrouw kwam steeds in het geding.

Ruimtemannetjes bestaan, ik weet het zeker, de bloemen zijn er niet alleen voor de bijen. En ruimtevrouwtjes bestaan ook, ze kunnen helaas niet vliegen, maar ze houden van het aardse van het gras.

 

Er staat een doos onder het bed met daarin een dure pyjama.  Jeroen draagt hem nooit, hij is te duur.
De pyjama is gemaakt van de voorhuid van een lama.

Er ligt een koffer onder het bed met daarin een net pak.

Jeroen draagt dat pak niet, het pak  is te goedkoop

gemaakt van kreukelig papier.

Er slaapt nog repliek onder het bed.

Een onbekende bedelaar heeft de wekker gezet om een tijdloze planeet te begroeten.

De oude conciërge heeft gisteren naar de televisie gekeken, dat heeft vermoedelijk bijgedragen aan het ontstaan van een nieuwe grap. Jij kan maar net aan zijn knieën ontsnappen, je doet eigenlijk altijd zeven dingen tegelijk, om zo snel mogelijk boven te komen, bij de stoel voor het raam.
In de tuin luisteren de vogels naar de muziek van Beethoven, een vrouw in een wollen poncho beweegt geheimzinnig met een brandend wierookstokje.
Er komen barsten in de muren, de oude conciërge laat zijn afkeurende kuchje horen.

 

...

 


 


Maanschemering

 

Intimiteit maakt onze nachten
hoorbaar ademend
in het duister

onze lijven
schemeren in ruimte
in liefde
bekeren we dromen

we vrijen zacht in ritme
dralend teder
tussen zijden lakens

waar maanlicht wordt hervonden
keren we terug in oorsprong
van waarheid en emotie

onze gedachten zijn niet eindig
wanneer we denken aan schoonheid

in voldoening van het dwalen
zijn we slechts dwazen
stille getuigen van zwijgen

 

in het onherroepelijke
van de heimelijke weg
naar alweer een volgende droom

tonen we belangstelling
in het lezen
vinden we bevrijding

zijn we weer even samen
in het nachtboek van het leven

 

om onder de maanschemering

de droom een nieuwe kans te geven.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 Maanrivier

 

 

Onder 't maanlicht van ’t woeste

landschap bij de rivier
vallen al jouw dromen

in tranen wanen

op zompige aarde

van ’t droomlandschap


je staat er

naakt naar God te zwaaien
een boer die kijkt

maar niet bezwijkt

hoe jij liefde hunkerend

jouw borsten prijkt


hij denkt, argeloos

ach laat maar waaien
gedachten van, wat doe ik hier
tussen anderen met eigen draaien

 

natuur is goed voor mens en dier
er is nog zoveel moois voor later
je vult de flessen met het water
van de zeldzaam fraaie maanrivier

je drinkt het water

met een diep geloof
dat niemand anders

van deze rivier weet

je voelt in de nacht

jouw liefdeszweet

dromend, drijvend, dansend

naar de droomrivier

 

de maanrivier.

 

 

 

Violette Zandheuvel

 

 

 

 

 

 


 

 Jouw intieme hart

 

Je bent meer dan jouw problemen
ik zie de ontwikkeling van jouw ziel
in de balans van licht en zwaarte

door plotselinge momenten zonder vooroordelen
is jouw lichaamstaal vol van volledig begrijpen
je brengt iets waarop het levensboek kan leunen

daar is alles tezamen
in universele spiritualiteit
herken ik jouw gevoelsleven

nu de avond spreekt van afscheid nemen
neem ik je mee in de nacht van jouw hart.

 

 

 

 

 


 

 

Opluchting ( Toekomst 3 ) 3 juli 2015 13:52

 

Morgen is het dan zover, de renners mogen dan de eerste test tegen de klok uitvechten in de proloog. Ik ga niet de hele dag langs het parcours staan, maar ik wil zeker even sfeer gaan proeven.

Gisteren vlogen er al helikopters boven de stad, om de komst van Willem Alexander naar de Domstad voor te bereiden.

Een onweer heeft voor opluchting gezocht, wel warm, maar niet zo drukkend als voorheen, al kan het morgen natuurlijk wel gebeuren. Mij bevalt het wel, ik kan hier eindelijk de tuin opruimen en dat is hoognodig na al het klussen van de bewoner die een goede vriend van mij is.

De pastasalade is twee dagen naar voren geschoven, dus morgen wordt het iets anders.

 

De nieuwe site van Web Tales ziet er mooi uit, ik ben benieuwd wat het verder gaat worden.

De toekomst is telkens vol met verrassingen.

 

 

 

 

Stamppot in de zomer


 
Jaap laat scheten, door de zomerse stamppot die hij de avond ervoor heeft gegeten
Na het kennismakingsgesprek draait er een wereld van herinneringen aan jou voorbij. De kracht van de zomer blijft onaangetast, de zon heeft tijdelijk vakantie, dat zouden meer zonnen moeten doen.
Het is nooit de bedoeling geweest, maar je leest weer in de geschriften over Jeroen.
"Ik begin toch wel nieuwsgierig te worden hoe het verder gaat, laten we toch even verder lezen in de brieven van meneer Splinterman" stelt Jaap voor.
"Hoe heet eigenlijk die dichtende dertiger, die je zo goed vond schrijven." vraagt Violette
"Je bedoelt die dichter van de En dat jouw zoon bundel?"
"Ja inderdaad" antwoordt Violette
"Zijn naam is Jeroen Splinterman, ik zal die gedichten weer eens opzoeken. De gedichten uit de bundel zorgden destijds voor behoorlijk wat ophef op het internet, omdat er mensen waren die vonden dat Jeroen te eenzijdig over zijn onderwerpen schreef.
Hij schreef eigenlijk altijd over hetzelfde, een zoon die niet door de moeder werd begrepen. De mensen werden het na een tijdje behoorlijk zat, maar Jeroen bleef maar doorschrijven, totdat er tenslotte een honderddelige gedichtenserie was ontstaan. Toen de kritiek bleef aanzwellen, verwijderde hij alle gedichten, en verdween voorgoed als schrijver van het internet. Met veel moeite wist zijn psychiater hem de gedichtenbundel te ontfutselen.En die psychiater heeft het naar ons opgestuurd, om het verder te onderzoeken." 
Jaap laat weer een scheet, door de zomerse stamppot die hij de avond ervoor heeft gegeten.
“ Het valt me op dat Jeroen duidelijk met zijn vriend Onslow Mekkingtos meeleeft in zijn verhalen. Laten we nog een brief lezen." stelt Jaap voor.
"Laten we nog vier brieven van meneer Jeroen lezen en dan morgen beginnen met de gedichten van deze Jeroen." suggereert Jaap. "Dat is goed" antwoordt Violette met een zachte vriendelijke stem, terwijl ze terugdenkt aan de zomerse stamppot.

Het onderzoek richt zich nu naar de En dat jouw zoon gedichten
van Jeroen Splinterman. Een internetschrijver die op verdachte wijze van het internet verdween. Een internetschrijver wiens bizarre schrijfsels door een dienstdoende psychiater werden ontfutseld. Deze psychiater stuurde deze gedichten op naar het onderzoeksbureau
"Droogkloot en Weetwinkel", het wetenschappelijke bureau in hartje Amsterdam.
Het onderzoeksbureau waarvoor de wetenschappers Jaap Smet en Violette Z. werken.
Er verschijnen diverse gedichten op het computerscherm op het grote notenhouten bureau. Jaap Smet begint met het lezen van het eerste gedicht:

En dat jouw zoon…

tussen de warme zomerwind
het bitterzoute van zijn tranen
alleen in zijn geheugen gewist


zijn tengere handen
boven witte lakens
je kon er blind van worden

je kon er steeds
weer blind van worden
en aan andere blinde
jongens gaan denken
 
omdat jouw zoon
geen stamppot lustte.

Jeroen Splinterman

Er valt een stilte, de wetenschappers beseffen waar het hier om gaat. Ze staan even met een mond vol tanden. Ze beseffen plotseling weer hoeveel gekken er op de wereld rond lopen. Hoe het eigenlijk logisch is dat psychiaters steeds weer werk vinden. Het lezen van de En dat jouw zoon gedichten is een bittere pil. Een zware episode in het onderzoek.
 




V.Z. 2014

 

Biotoop

 

 

 

 

De lila bloempot met de rode begonia staat trots op het dakterras. Vroege muggen zweefdansen boven de bloemen.

 

Bij de bron waar het innerlijk begint zie ik jouw wijze glimlach
nippend aan blond schuimend bier.
We hebben de lustige liefde bedreven in een Goddeloos kraakpand, na het lezen van Kafka op de voormalige regenzolder.

Jouw oude moeders paraplu, niet tegen weer en wind bestand, beschermt onze hersens tegen het zonlicht.
De ochtendmist verlaat het standbeeld.

 
Ik maak een foto vanuit het zolderraam van een in brons gegoten schrijver tegen de achtergrond van Amsterdamse gevels nabij het landschap van rivieren.

Alle dromen weggespoeld door regen, komen weer tot leven in dit hooggelegen biotoop onder de zon.

Het land van iedereen

Ga naar boven