Land van verre oorden

Weilanden wit resten sneeuw
honderden grazende ganzen

duinverlangen, wind, hagel
eindeloze sneeuwstormen
gebakken vis in zilte lucht

en als ze verhuist
blijft ze niet bij je

land van bevroren tranen
ijzingwekkende glimlach
van het sneeuwmonster
kunstwerken op gebouwen

ze blijft van je houden
al woon je ver weg

en als ze niet verhuist
blijft ze wel bij je

zee ademt alles
en zij ademt zee.

 

 


© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Inkeer van de zwerver

 

Hij leerde haar kennen, tien jaar geleden, toen hij nog boer was, en een vrouw zocht, maar door de opkomst van de megastallen was er geen plaats meer voor een kneuterboer zoals hij. De twee geliefden gingen uit elkaar, de geiten werden verkocht, de kippen geslacht, de boomgaard gerooid. Hij verhuisde naar de grote stad, waar hij geen plaats vond voor zijn verleden. Hij werd verliefd op de groenteboer die biologische groenten verkocht, en net als hij van het platteland afkomstig was. Maar de twee kregen ruzie over een kleinigheid, geld, geld en nog eens geld, genoeg redenen voor de groenteboer om hem de deur uit te werken.

 
En daar staat hij dan, voor de zoveelste keer van zijn leven, voor de beerput.

Hij heeft gelopen, op oude versleten schoenen, langs de landerijen, langs de oude boerderij

waar hij opgroeide tussen varkens. Hij heeft geslenterd langs de wilgenrijen, de knotwilgen bij de lange sloten, die de weilanden begrenzen. Hij is op zoek gegaan naar de zon, zijn ziel in de zon, maar hij heeft niets gevonden. Zijn denken is steeds meer in de absolutie gaan geloven. Geen weg terug, alsmaar op weg, een lonkende toekomst, zonder vrouw die hem ontrouw is gebleken, zonder groenteboer die zeurde over geld.

 
Het besluit om zwerver te worden is niet geheel door zijn bewustzijn tot stand gekomen.

In een vlaag van verstandsverbijstering heeft hij het op een lopen gezet om tenslotte bij de beerput tot bezinning te komen. Langzaam brokkelen de laatste eeltlagen van zijn absolute denken af. Nu hij voor de beerput staat is hij tot inkeer gekomen.
 
 
 
 
 
 
© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

18 juni 2016 15:39

 

Bezielde bron

Leegte en dwaze geest in elk woord
ontbloot je maar:
Is het schilderen of dansen
op intimiteit van jouw matras
nu je de bezielde beeltenis tekent
van heilige geest aan het kruis
in het materiële afgezworen
lust die je te lastig lijkt
in vaag geworden zinnen
afgezonken werkelijkheid
in schimmige spelonken verhelderd
tot magie van vitaal bestaan

in iedere zin loeren er dieven op leegte
in ieder vergankelijk woord
verschuilt zich de dwaze geest
die weet hoe het begon

zoeken, tasten, dwalen
in ontwaken van verhalen
ben jij:

De bezielde bron.




 
© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
 
 
 
 
 
Waar ik ophoud met denken begin jij. Zelfs een sprongetje moet ik maken om in jouw cirkel te komen. Soms heb ik zin in de aanloop..
Ga naar boven