1981 – Alfons Bortano dagboekaantekeningen

 

Zaterdag 10 januari 1981 – Wat hij zag

 

In de vingers:

 

Wat hij zag

om om zich heen te schilderen

en niet te schreeuwen

 

welke woorden

het landschap niet verstond

welke bloemen

zijn kleur herkenden

 

verstrooid waren zijn daden

vanuit een chaos

was zijn hoofd

aan een beweging begonnen.

 

Gedachten over het voorjaar

nog ruim twee maanden.

 

Verdriet proberen te begrijpen

en onder ogen zien.

 

Heftige depressieve muziek vermijden.

 

Verdeel je energie en wees een tijdje

wat liever tegen jezelf.

 

De mooiste gedachten bereiken het vasteland

het uitblijven van regen houdt stand.

 

 

Alfons Bortano

 

 

Dinsdag 17 maart 1981 – Zangstem

 

Ze heeft die jurk weer aan 

ik kan zien dat ze ouder wordt 

maar ze heeft een mooi lichaam 

over haar praten is als 

een bloemlezing lezen 

het sterrengeluid klinkt 

boven Amsturia 

 

we genieten van haar zangstem

 

we dromen over de zomer

de belevingswereld is onmisbaar

en er zijn geen schaduwen aangebracht

geen formele beperkingen in de techniek

 

haar zangstem is formidabel.

 

Alfons Bortano

 

 

 

Vrijdag 17 april 1981 - Praten heet geen zin

 

Ze wist niet of hij ooit getrouwd was geweest. 

Of er een vriendin van vroeger was waar hij vaak aan dacht. 

Dromen, ze had er tot dan toe over gezwegen. 

 

Ze is nu wakker, ze zal niet langer zwijgen.  

 

De confrontatie met het heden.

 

Vriendschap heeft geen woorden nodig.

Dat is geen advies of garantie.

Praten heeft geen zin.

 

Alfons Bortano

 

Vrijdag 17 juli 1981 – Zomeravond

 

De naakte vrouw is toch zeker wel naakt. 

Ze heeft haar kleren uit gedaan. 

Zij is naakt, dat is een ding dat zeker is. 

 

( Ik heb al vlinders in mijn buik en bier in mijn hoofd. ) 

 

 

De boze vlinder doet alsof hij een mug is. 

En het stikt hier van de muggen. 

Ze lusten mijn bloed nog steeds. 

Ik begin meer en meer aan het bier drinken te wennen.

 

Zomeravond, jij opent een prachtige deur.

Ik blijf alleen voor die deur staan.

En ik droom en denk hardop.

 

Alfons Bortano

 

Zondag 19 juli 1981

 

Een zomerochtend. Ze werd wakker. Het leek een normale familiedag.

De velden en wegen waarover zij gezworven had leken maanden ver weg.

De stad was nieuw en helder en open. Ze kocht een nieuwe herinnering voor een kleine verandering.

 

In een dagboek stond geschreven de Keizer had geen kleren

in de casuïstiek van zijn beweging

was hij een volstrekt gemotiveerd standbeeld

tijdens het detoneren van taal.

 

Alfons Bortano

 

Zaterdag 17 oktober 1981 – Wereldse wijsheid

 

Verlangens, ze kent ze niet langer 

uit haar hoofd en uit haar heimwee 

ze verblijft hier onbevangen in Amsturia 

met haar woorden en geloof 

ze blijft hier wakker om te dromen.

 

Wereldse wijsheid heeft haar hart voorgoed verlaten

door al dat negatieve van het platteland.

 

Alfons Bortano

 

 


 

 

 

1990 – Alfons Bortano dagboekaantekeningen

 

Woensdag 10 januari 1990

 

Zwaan de zanger.

Zwaan op strand.

Lelijke eend.

 


 

 

Donderdag 11 januari 1990

 

De deuren sluiten als de dag voorbij is.

Een gevolg van uitgebroken woorden.

 


 

Zaterdag 13 januari 1990

 

Ik ben er bang voor

om me onnodig aan je op te dringen.

Je bent voor mij allerliefst.

Dat bedoel ik uiterst figuurlijk.

 

 


 

 

 

 

 

Zondag 14 januari 1990

 

Ik moet steeds weer aan dat hondje denken.

Ik vraag me af of dat hondje een afsplitsing van de schrijver is.

Of een niet ter zake figuratie.

Een illustratie op een oud schilderij.

 


 

 

Maandag 15 januari 1990

 

Zijn de herinneringen terug gekomen?

De voorovergebogen man staart nog steeds

naar de golfjes in de gracht

waar de kinderen broodkorstjes in gooien.

 


 

 

 

Vrijdag 13 april 1990

 

Als de herinnering niet bedriegt

moet daar, ergens verborgen achter struikgewas

en kleine bomen, een smal riviertje zijn.

 


 

Zaterdag 14 april 1990

 

 

Nike rukker

zwerver

slijm kangoeroe

 

theewafel

kommaneuker

bedenkelijke mier.

 

 


 

Zondag 15 april 1990

 

De zon heeft een inzinking

en komt niet van de grond.

 


 

Dinsdag 24 april 1990

 

Het is niet gelukt

om in deze droom afvalligheid

te blijven

zonder de eksters

te waarschuwen.

 


 

Woensdag 25 april 1990

 

Het gewicht van de maan

als je fruit eet

de zwaartekracht

van vlinders

wanneer je bier drinkt

en al het andere

omdat ik aan je denk.

 

 


 

Donderdag 14 juni 1990

 

Ik zie de lucht niet zoals de glazenwassers.

Ik zie gordijnen en ik doe ze dicht.

 


Woensdag 11 juli 1990

 

Café

de vier zwaluwen “

opent haar deuren.

 


 

 

Donderdag 12 juli 1990

 

Ik geef mijn vriendschap

voor de zon

een titel.

Een waanzinnig

onsmakelijk woord

ligt op mijn lippen.

 


 

Zaterdag 14 juli 1990

 

De dampkring of atmosfeer

bestaat uit een mengsel van allerlei gassen

die met de verzamelnaam lucht wordt aangeduid.

Het is een mooie dag, ook al is dat niet aan het weer

af te zien.

 


 

Zondag 15 juli 1990

 

Niets wat ik heb gezegd

kan onmogelijk waar zijn

maar dat ik van je hou is waar.

 

Alfons Bortano

 

 

1991 – Alfons Bortano dagboekaantekeningen

 

Donderdag 10 januari 1991

 

En dat alle schouders

schouders zijn

is wel gebleken.

 


 

Maandag 15 juli 1991

 

Je vertelde over de pijn van jouw moeder.

Jouw verdriet toen ze niet meer kon praten.

Alleen maar breien met wol uit het verleden.

 

En de paarden kwamen aan de ruif.

En het zoutblok was er ook voor de geiten.

Die zomer toen er een kraai wegvloog

uit het diepte hart in jouw gedachten.

 

( Buiten spelen )

 


 

Dinsdag 16 juli 1991

 

In dromen ben ik enkelvoudig

en probeer ik dom te blijven

in het algemeen op de vlucht

voor niets dat in de leegte vervlogen is.

 


 

Woensdag 17 juli 1991

 

De nachtzon wierp een schaduw

achter het gordijn, een onbekende minnaar

met in zijn hoofd een puzzel.

 


 

Donderdag 18 juli 1991

 

Liefde is een woord

(zonder letters)

ongestoord neergeschreven

is het een zin.

 


 

Vrijdag 19 juli 1991 – Fatsoen

 

Het is niet goed voor het fatsoen.

De hele omgekeerde wereld

is blijven plakken aan mijn schoen.

 

Tegen de ochtend in slaap gevallen

naast de middag in dromen verdwenen

tegen de avond is slaap gevallen

naast de nachtvlinders

volgens de overlevering.

 

 

Zondag 10 juni 1992

 

Ik zou je graag eens zonder kleren zien.

Omdat ze me niet alleen laten.

Jouw ogen.

Ze vertellen wat er scheelt

aan de liefde.

 

Alfons Bortano

 

 

 

 

Alfons Bortano

 

Januari 1993 –

 

Alfons Bortano dagboekaantekeningen

 

Donderdag 7 januari 1993

 

Stratenmaker, alleen en een beetje eenzaam

zo ver van huis lijkt het alsof de straten eindeloos zijn. Ik werk, ik werk, ik werk.

Aan de andere kant. Ik moet weer weg gaan.

Weg van mezelf uit gezien. Ben ik zo als ik dacht te zijn. In het einde van de zevende droom. Aanwezig omdat ik naar de rivier ga.

 

 

Zinloze geluiden vormen het mooiste hooggestemde lied.

Ik kan je niet vergeten, mijn stembanden bewegen

Nu ik je weer lief vind

praten de bomen in het park over pijn.

Nu ik je weer mooi vind

spreken de bloemen over ellende

op een manier waardoor ze

het gras overwoekeren.

Omdat je bent zoals je bent heeft het geen zin

om in illusies te geloven.

Aan het einde van een eenzame avond

omdat de richting van de gedachtereis

landinwaarts was bepaald

we volgen de rivier

in tegengestelde richting

langs runderen

in glooiend weidelandschap.

Met onze ogen dicht is het

een klein beetje lente

terwijl koning winter regeert.

 

Donderdag 14 januari 1993

 

Ik ben een moderne wereldburger. Een mondaine Europeaan ben ik.

Ik lees de krant. En niet iedere dag dezelfde.

 

Vrijdag 15 januari 1993

Het leven van een kantoorpik is kut.

 

Had ik maar een poes waar ik voor kon zorgen.