Het verbloemde hart

 

Juiste antwoorden ontbreken
tussen
blinde muren die barsten
gesloten ramen zijn geen schilderijen
achter
dove deuren die sluiten

bomen hebben meer vragen
dan eenzame huizen
boven kelders vol
ongelezen boeken
de
vileine goden verzoeken

je brengt het verbloemde hart
naar de zomer van de antieke boom
bij het bloemengraf in doodse stilte
deze
friswarmte lentedag

in maagdelijke
genegenheid omhelst jouw natuur
als een gedicht in een heldere brief
het zonnelicht op de kerkhof bodem

in het antwoord van jouw droom
is het buiten in de wereld
eindeloos

als een mysterie zonder vragen.


© Violette Z.


Fictie – herzien – circa 2016

Ga naar boven