17 oktober 2018 18:01

 

Geheim

Hij fluistert naar de sterren
voor zover zijn stem kan reiken
slechts de nacht die naar hem lacht
het gevoel wil maar niet wijken

hij zit in zijn stoel zonder een doel
niet echt op zoek, in zijn handen een boek
hij leest voorbij de horizon
het verhaal dat in een droom begon

tranen vallen op het boekpapier
hij denkt even, wat doe ik hier

het plot begint zijn brein te tarten.


 


© Jeroen Splinterman. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.    
 
Heimwee en eenzaamheid? 
Deze zijn zware moeilijke gevoelens!         
Ja, maar het lucht op om er over te schrijven. Bedankt.
De leegte, de -inderdaad- eenzaamheid, het gevoel dat er iets is waar je de vinger niet op kunt leggen. Zo herkenbaar allemaal. (behalve de tranen).Mooie beeldspraak ook (Hij leest voorbij de horizon)
 
Dit gedicht nodigt uit tot meer pennenvruchten van jouw hand.

boekpapier...wat doe ik hier / mooi gekozen! 
 
Deze komt fantastisch binnen.           
 
 
11 september 2018 16:17
 
 
Dichtbij

Dichtbij wilde hij komen
maar de mensen zagen niet
dat hij naderde
om naast hen te staan

hij was er wel
en toch ook weer niet
men had geen zin
in zijn verdriet

dichtbij was
slechts een woord
in gedachten

dichtbij was het heden
verder van het verleden
in nabije toekomst
moe gestreden.




 


© Jeroen Splinterman. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.
 
 
 
Eenzaam en alleen staat hij daar dan met zijn verdriet. Mooi neergezet.
 
je voelt met de hoofdpersoon mee 
 
Eenzaam en alleen.
Hij lijkt troost te willen, maar niemand die het ziet.
Triest.        
    
Ga naar boven