Roodborstje

Alleen de bomen spreken geluidloos,
naamloos in groei van de natuur, rivieren worden smaller in ruimte.



De zon laat ons genieten van een heerlijke voorjaarswarmte. In de stad raken de terrasjes vol. Mensen vinden het fijn om met een kop koffie en een croissantje in de zon te genieten.
Mensen zwoegen en zwijgen al genoeg, dus waarom niet even bijpraten over de toestand in de wereld en het duurder worden van de dagelijkse boodschappen.
In gedachten zonder poëzie beschrijf ik landschap in een boek, alsof er niemand jou kent.
Het roodborstje tjilpt van tak tot tak, gevleugelde schoonheid, die ik bewonder. De zon gaan nu steeds later onder. Het diertje heeft het naar zijn zin in de tuin.
Straks breken de heldere dagen van het voorjaar aan. Ik geniet bij de gedachte aan die vrolijkheid.
Het geroezemoes in de straten, de mensen die zich verheugen op Pasen. De glimlachende bedelaars en de vrolijke kinderen die denken aan de paashaas.
Als ik het roodborstje in mijn tuin zie ben ik tevreden. Dan voel ik dat alles weer goed gaat komen. Het is een vrolijk vogeltje. Beweeglijk en sierlijk en met gevoel voor stille opwinding.
Ondanks jouw zwijgen is er een verhaal in de beeldentaal van tederheid. Straks is alles weer groen en komt er meer zuurstof in de lucht.
De herinneringen aan jou, die mij lichtvoetig maken, leven in het schaduwland van mijn gedachten. Ieder roodborstje in het voorjaar is een memorabele ode aan jouw frivole originaliteit.

 


 


© Violette Z.. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.    

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

Reacties  
#1 Het Blijvertje 2014 21-07-2016 19:24
ook hier staat stilte voor schoonheid zonder dat het iets zegt. mooi
mooi slot.....
het leest als een liefdesbrief aan een schrijver/schrijfster. Bijzonder Violette.
Ik heb ook heel graag jouw poëzie, gelezen, Violette. De stilte is voelbaar tussen je verzen...
Ga naar boven