De tweede dag
Iets in het dagelijkse deed mij in herinnering denken
aan tijden van weleer, de wasteil bij de bruisende rivier
gewassen onderbroeken die aan de waslijn hingen
in weemoedige sfeer vond ik haar brief weer
een boekenkast die dienst deed als een spiegel
wilde verhalen die mijn leven hadden getekend
zag weer hoe ze haar haren kamde
de houten kam uit Indonesië
opgegroeid in het oerwoud
haar uitgestrekte gedachten
over heimwee tijdens de laatste fase
van haar sombere leven
een kan met water
die haar gezelschap bood
kon ik haar niet meer bereiken
zoete glans van mijn melancholie
er stonden oude huizen achter de dijken
ik kon haar niet meer bereiken.
Iets in het dagelijkse deed mij in herinnering denken
aan tijden van weleer, de wasteil bij de bruisende rivier
gewassen onderbroeken die aan de waslijn hingen
in weemoedige sfeer vond ik haar brief weer
een boekenkast die dienst deed als een spiegel
wilde verhalen die mijn leven hadden getekend
zag weer hoe ze haar haren kamde
de houten kam uit Indonesië
opgegroeid in het oerwoud
haar uitgestrekte gedachten
over heimwee tijdens de laatste fase
van haar sombere leven
een kan met water
die haar gezelschap bood
kon ik haar niet meer bereiken
zoete glans van mijn melancholie
er stonden oude huizen achter de dijken
ik kon haar niet meer bereiken.