Utopische variaties

Je vertelt me dat mijn soms ongelukkige brein
haar eigen redactie heeft in de denkwereld
en ik geloof je met mijn utopische variaties

ik probeer een nieuw spiegelbeeld
een woordenboek in jouw gedachtenoceaan
is als een verloren droom in pasteltinten

mijn slaapkamer is een ongeschonden ravijn
waar een bloemenzee bloeit, nog onbetreden
terwijl jij in de diepste afgrond naar liefde verlangt

je komt op me liggen, een muur van zand
ik geloof dat je het fijn vindt om mij
te overheersen met jouw lijfblad.

Schrijver: Violette Zandheuvel