Taal der duisternis
Hoor ik over de taal der duisternis
van vreemde vogels in de nacht
om het dichten opnieuw te benoemen
zonder vlinders en lieflijke bloemen
alleen de stem van jouw hart die me tart
dikwijls laat dwalen in eenvoudige smart
om taal opnieuw te laten ademen
dichter bij de vrijheid van de natuur
in nieuwe doorzichtige droomgewaden
flaneren we samen door de stille uren
onvergetelijke wereld, zonder muren
onze nachtelijke lieve lustavonturen.
© Hector Havermout.