Onverstaanbaar
Er valt ons een stilte aan in onbegrip
het grijpt ons naar de kelen dat je geen gedag zegt
momenten in verveling voorbij laat gaan
niet vraagt hoe het gaat in eenzaamheid
alsof we hier voor Jan met de korte achternaam
aan het schrijven, zwoegen, zweten, voelen zijn
jouw dood ligt zwijgend in dit afscheid
onverstaanbaar in een houten kist
diep onder de grond van ons welzijn
de liefde blijft ondragelijk, pijnlijk
nu je er niet meer bent lijken alle stemmen onmenselijk
is het nauwelijks nog te vatten dat je hier ooit voor ons stond.
Er valt ons een stilte aan in onbegrip
het grijpt ons naar de kelen dat je geen gedag zegt
momenten in verveling voorbij laat gaan
niet vraagt hoe het gaat in eenzaamheid
alsof we hier voor Jan met de korte achternaam
aan het schrijven, zwoegen, zweten, voelen zijn
jouw dood ligt zwijgend in dit afscheid
onverstaanbaar in een houten kist
diep onder de grond van ons welzijn
de liefde blijft ondragelijk, pijnlijk
nu je er niet meer bent lijken alle stemmen onmenselijk
is het nauwelijks nog te vatten dat je hier ooit voor ons stond.