Standbeeld in de stad

Daar sta je dan in versteende eenzaamheid

blootsvoets met zware voeten
legendarisch in jouw moedige verzet
in stedelijke betonnen wildernis

slechts gekleed in lendendoek
standbeeld van een antiheld
zonder liefde ook geen geld

strijder voor intieme gelijkheid
hard versteend in stille dromen

te glanzen in het zoete duister
de blik op oneindig zonder troost
beide tepels getooid met vogelpoep

een blauwe vlinder op jouw linker oor
beeld van toen, beeld van nu
je roept de zwijgende stemmen

je zwijgt een roepende stilte
je ogen zien niets
maar het lijkt alsof ze alles zien

je blijft daar altijd bewegingloos staan
gemaakt om te onthouden
nooit vergeten wat er is gebeurd.





© mobar