Kwetteren

Af en toe strijkt er een groep
verdwaalde vrouwen neer op het groene veld
tussen hoge bomen

en begint
daar dan lustig te kwetteren
als opgewonden vrije vogels
kwetteren ze een eind in de rondte

en wij in deze oude boom
eekhoorntjes
kijken rustig toe en genieten
van de poëzie van het uitzicht

we klimmen af en toe
een beetje hoger
knagen wat aan de stam
van deze hoge boom
door ouderdom zo knoestig

en later als we groter zijn
met grijze pluimstaartjes alweer
lopen we even over dat veld
waar eerst die vrouwenvogels zaten

dan kwetteren we wat over de liefde
en de rijke olie van de zaden
die we tussen lakens bewaren
als voorraad voor de nomaden

die in ons de koele ridders zien
vastberaden onderweg naar de vrieskist
om alle noodzaak te bevriezen

ingeblikt en onbereikbaar koud.




© mobar