Ergens in een trein

Weet niet of ik een traan
moet laten vallen in mijn lach
ergens in een langzame trein
halverwege de verloren wereld

nu je om te troosten
weer de clown speelt

met mijn emoties

de draak steekt

De trein sjokt verder
mensen hangen uit de ramen

weet niet of ik een lach moeten laten vallen
in mijn tranendal van diepe stilte

halverwege de vergeten planeet
ergens in een trein

op weg naar niemand

en niets om van te houden

terwijl ik alles wil verzuimen.



© mobar