1982 Taal van de zomer 41
Op school had de energieke tuinderszoon Arthur, de jeugdige Bjarne in de pauze weer eens opgezocht op een onverwacht moment. Arthur probeerde Bjarne uit de tent te lokken over zijn woonsituatie.
Kennelijk had hij Bjarne ooit een keer samen met Emma Petronella over straat zien lopen. Hij kon zijn nieuwsgierigheid niet verbergen. Hij begon steeds aardiger tegen Bjarne te doen, alsof die plotseling zijn beste vriend was.
Zijn privéleven ging niemand iets aan. Niemand anders dan hemzelf.
De lieftallige hospita waarmee hij een knipperlicht relatie had was ruim een week in Amerika.
En het vreemde was, zij had hem geen telefoonnummer achtergelaten waar Bjarne haar kon bereiken in dat verre land. Normaal gesproken zou zij dan zelf wel na een paar dagen bellen om te informeren, maar dat had ze deze keer niet gedaan.
Het was een lastige situatie want er kwam post binnen waarop stond geschreven: Belangrijk! En er kwamen ook diverse enveloppen door de brievenbus waarop geschreven stond: Persoonlijk! Strikt privé!
Bjarne kon die post die voor Emma was bedoeld onmogelijk openmaken. Al helemaal niet zonder haar toestemming. Maar er stond ondertussen wel “Belangrijk”op en het was geen reclamepost van een loterij, maar luxe enveloppen van een goed gesitueerde persoon, die iets te melden had waar misschien haast bij was geboden. En er waren meer enveloppen die om aandacht vroegen.
Bjarne Gosse besloot Christiaan Buurtveen te verwittigen. Hij begreep de situatie en hij vertelde dat hij de post wel voor Emma zou bewaren. Bjarne vond het in eerste instantie een beetje vreemd, aan de andere kant was Chris de beste vriend van Emma. Hij zou wel weten hoe te handelen. Hij bleef doorvragen naar of Bjarne echt niet wist waar Emma verbleef in Amerika. Bjarne bleef hem het antwoord schuldig. Ze had het het niet verteld. Ze verbleef vaak in hotels, het kon overal zijn.
In de hotelkamer waar Emma verbleef hing een schilderij met daarop een stilleven van gladiolen in een vaas afgebeeld. Emma keek er naar, maar ze dacht niet aan Bjarne of aan de post naar haar huisadres was gestuurd.
Haar gedachten gingen naar het conflict tussen Jan Boter en Christiaan Buurtveen, haar twee beste vrienden in Nederland. Hoe moest ze het voor elkaar krijgen met allebei bevriend te blijven?
De volgende dag kwam Christiaan een tas vol post ophalen.
Hij was vriendelijk en vertelde Bjarne dat het wel goed zou komen. Bjarne hoopte dat het daarmee opgelost zou zijn, maar de brieven bleven de dagen erna komen. En er bleken ook liefdesbrieven tussen te zitten. De op de enveloppe getekende hartjes lieten niets aan zijn fantasie over. Sommige geadresseerden vermeldden welk beroep zij hadden.
Peter was ook in geen velden of wegen te bekennen. Bjarne vond hem veranderd sinds zijn nieuwe relatie. Hij was veel minder spontaan en hij zocht nog maar sporadisch contact. Hij was stiller geworden. Hij kwam somber op Bjarne over.
Bjarne had het te druk gehad met het bestuderen van zijn aantekeningen voor bloementeelt om aan gedichten schrijven toe te komen. Het was lastig om zich op zijn schoolwerk te concentreren. Het was alsof hij in een spinnenweb terecht was gekomen. Emma had allerlei intriges rond haar persoon gespannen.
Ze was nog vreemder dan hij had gedacht. Ze was een vrouw met gedreven obsessieve neigingen. Van wie waren al die brieven? Collegae, zakenrelaties, vrienden of allemaal minnaars? Bjarne kon de neiging om op onderzoek uit te gaan nauwelijks weerstaan. Maar er was iets in zijn gedachten wat hem waarschuwde. Hij kon zich beter overal buiten houden. Hij zou zichzelf alleen maar in de nesten werken wanneer hij zich met de vreemde post ging bemoeien. Op sommige enveloppen stond een afzender.
Hij zag dat er ook een aantal van een ziekenhuis afkomstig was. Emma had hem nooit iets over een ziekenhuis verteld. Afdeling Genderchirurgie, stond er op de enveloppen van het ziekenhuis. Bjarne begreep er niets van. Waarom kreeg Emma deze post? Had zij iets voor hem verborgen gehouden?
Op een andere enveloppe stond de naam van een bekende advocaat. Vreemd Emma had hem ook over deze man nooit iets verteld, terwijl ze over de meeste mensen uit haar sociale kringen altijd uitvoerige verhalen had. Die banketbakker, daar had ze hem over verteld, omdat ze daar altijd lekkere taartjes bestelde.
Een enveloppe met als afzender een juwelier. Dat was nog wel te begrijpen. Emma was dol op juwelen en sieraden. Ze droeg altijd een prachtige halsketting en de mooiste schitterende ringen. Het sierde haar, maar het was voor Bjarne niet nodig. Hij zag haar het liefst naakt, zonder sieraden of fraaie kleding.
Die avond laat moest Bjarne aan school denken. De opdracht voor het vak Nederlands was het schrijven van een column. Iedere week was er een andere leerling aan de beurt om een column te schrijven. Vorige week was de week van Arthur die met zijn column over gratis openbaar vervoer een negen had weten te scoren. Deze week was Bjarne aan de beurt. Hij was van plan de mensheid onder de loep te nemen. Hij had al een begin in gedachten.