1982 Taal van de zomer 43
Emma Petronella wilde dat de hartstocht die de kunstenaars die zij bewonderde voelden, meer en meer in het dagelijkse leven werd geïntrigeerd. Zij had daar allerlei ideeën over. Zo vond zij dat geliefden tijdens de traditionele feestdagen de liefde moesten bedrijven in plaats van veel eten en bier drinken. Er zou volgens haar een veel betere wereld ontstaan, wanneer de mensen alles vanuit een ander perspectief probeerden te zien. De liefde was haar favoriete instrument. Zij dacht, volgens Chris, dat met deze nieuwe inzichten de wereld zou veranderen omdat de mensen elkaar beter zouden begrijpen.
Op de vragen van Bjarne over dat hij het allemaal wat vaag vond gaf Chris geen antwoorden. Hij was de beste vriend van Emma. Hij zou de woorden van Emma nooit in twijfel trekken. Emma was in Amerika met een missie. Ze sprak er met mensen die wisten waarover ze het hadden en het leverde de kunstenaar Christiaan Buurtveen ook wat extra publiciteit op. Ze had voor hem een tentoonstelling geregeld in Los Angeles. Een grote stad in de Verenigde Staten. Emma was met van alles en nog wat bezig, terwijl Bjarne in zijn huurkamer bezig was met het bestuderen van mijn aantekeningenschrift voor Natuurkunde.
Ondertussen werd er een nieuw opvangcentrum van het Leger des Heils gevestigd in een pand nabij het herenhuis van zijn hospita. Er was een petitie geweest in de buurt om dit tegen te houden, maar dat had niet geholpen. Bjarne had zich buiten de discussie gehouden. Hij was geen huiseigenaar, dus wat had hij er verder over te melden. Het was wel te merken dat er soms luidruchtige mensen kwamen. En er was een opslagplaats voor ingezamelde goederen op de achterplaats van het pand waarin ze zaten.
Er was een opvallende jongeman met een lange baard. Hij leek voortdurend dronken te zijn en praatte met een luide stem. Hij sloeg dan allerlei wartaal uit.
Peter had Bjarne een brief geschreven. Hij was ongelukkig met zijn partner. De schatrijke kunsthistoricus. Bjarne had al een vermoeden, dat werd door deze brief bevestigd. Hij was moed aan het verzamelen om de relatie te verbreken, maar hij was onzeker over wat de gevolgen zouden zijn. Misschien zou hij weer in Utrecht komen wonen, in een wat eenvoudiger onderkomen. Niet meer in de dure villa in het Gooi. Bjarne vond hem ook meer in de stad thuishoren.
Ook Kees schreef Bjarne onverwacht een brief. Waar de nieuwe gedichten bleven. Hij had honger naar meer na het lezen van zijn eerste argeloze schrijfwerkjes. Hij had voor zichzelf een gezelschapsdier aangeschaft. Een driekleurige cavia. Een knaagdier met het vermogen om knorrende geluidjes te maken. Hij was er enthousiast over. Bjarne kon zich er helaas niet veel bij voorstellen. Knaagdieren hoorden volgens hem niet in een kooitje.
Gerard Vroeg deed weer een optreden als travestiet. Deze keer tijdens een open lucht festival met als thema bluesmuziek. Bjarne was uiteraard uitgenodigd. Hij hield van de muziek.
Opnieuw klonk de stem van de dronken jongeman door de straten. Zijn baard was inmiddels drie centimeter gegroeid en zijn stem leek nog luider te klinken. De buren spraken er schande van. Er zat schunnigheid in zijn taalgebruik. Het trok telkens weer de aandacht van Bjarne. Hij maakte politici uit voor tamme lullen en bleek daar ook argumenten voor te weten. Het gaf een bizarre kakofonie van verkeerd gekozen woorden. Maar af en toe, misschien eens in de twee dagen klonk er een zin door de straten die getuigde van een diep poëtisch besef.
Dat kon Bjarne zich niet laten ontgaan. Hij schreef deze zinnen op in zijn Havermout schrift. Het waren stille getuigen van de wreedheid van de tijdsgeest.
De bevliegingen van zijn aantrekkelijke hospita in het verre Amerika hadden geen invloed op de vergankelijkheid die zich in allerlei gedaanten en met bizarre metaforen in de bizarre belevingswereld van de jeugdige Bjarne begon te nestelen.
Wat kwam deze onruststoker met zijn dronken verbale kwaliteiten de buurtbewoners vertellen?
Niemand wist het. Het boezemde de donkerblonde Bjarne angst in. Er klonk iets in zijn luide zinnen waar hij geen vat op kon krijgen. Alsof de dronken jongeman iets wist wat andere mensen niet wisten. Waarschijnlijk bleef hij daarom alles herhalen. Waar was Emma om advies te geven?
Wat had hij als huurder van een kamer in haar prachtige huis aan haar bevliegingen in Amerika?
Bjarne dacht weer aan Kees en zijn cavia. Hij mocht zich gelukkig prijzen dat Frits hem gezelschap hield. Een kater was veel leuker dan een cavia, bedacht Bjarne zich.
De leerkracht die inviel voor maatschappijleer was een apart persoon.
Tijdens de eerste les vertelde ze tot grote hilariteit van de leerlingen dat ze een tijdje in de porno-industrie had gewerkt. De jeugdige Bjarne vroeg zich af of de directie daarvan op de hoogte was, want het leek hem een conservatieve school. Ze vertelde dat ze die periode achter zich had gelaten.
De leerlingen uit de klas van Bjarne kregen de opdracht om een scriptie te schrijven over een onderwerp waarover veel te doen was in de maatschappij. Bjarne Gosse koos voor dierenmishandeling als onderwerp voor zijn scriptie. Drie weken lang deed hij onderzoek door brieven te schrijven aan instanties die zich hier mee bezig hielden. Het resultaat was een scriptie die uitpuilde met dierenleed. Hoe meer hij zich er in had verdiept des te duidelijker werd dat er sprake was van een mens- dom en een dieren – rijk.
De voormalige porno-actrice was onder de indruk van de zorgvuldig geschreven scriptie van de ijverige Bjarne. Ze gaf hem een negen en half, maar alleen omdat ze uit principe geen tien gaf, vertelde ze er gewichtig bij. Bjarne Gosse had het hoogste cijfer van de klas. Iedereen kon merken dat de maatschappijles-juffrouw onder de inruk was van zijn scriptie. En dat terwijl hij met de reguliere leraar maatschappijleer niet kon opschieten.