1984 augustus 4
De kleurrijke ansichtkaarten uit Amsterdam waren mooi, de afbeeldingen vond Bjarne geweldig. Maar waarom bleef die Joop van Teil hem die kaarten sturen. Nooit stuurde hij een kaartje terug. Hij had er geen geduld voor. Toch bleef Joop kaarten sturen. Joop bleef Bjarne kaarten sturen ondanks het uitblijven van een reactie, omdat hij een enthousiaste bewonderaar van hem was. Joop vond alles wat Bjarne schreef geweldig. Het sturen van de ansichtkaarten was voor Joop een manier om die bewondering en genegenheid te tonen, zonder dat daar per se iets voor terugverwacht werd.
Joop was een voormalig dierenjournalist en een dierenkenner. Zijn ansichtkaarten hadden vaak afbeeldingen van dieren en bevatten warrige, soms onleesbare zinnen. Het kwam eerder voort uit sociale onbeholpenheid en eenzaamheid dan uit een obsessieve drang om Bjarne te controleren of te intimideren.
Bjarne vond de kaarten en de kleurrijke afbeeldingen zelf eigenlijk heel mooi. Er was geen sprake van angst of dreiging; Bjarne vroeg zich simpelweg met milde verbazing af waarom Joop ermee door bleef gaan. Joop was geen vreemde die Bjarne bespiedde. Hij maakte deel uit van dezelfde artistieke en excentrieke vrienden- en kennissenkring in Amsterdam.
Joop van Teil was in deze verhalenwereld eerder een tragikomische, excentrieke heremiet die via zijn ansichtkaarten contact zocht met de wereld, dan een gevaarlijke of kwaadwillende stalker.
Bjarne hoefde zich nergens voor te schamen. Hij had de vrijzinnige Kees Broodakker als zijn enthousiaste bewonderaar. Hij vond alles wat Bjarne schreef geweldig en ook zijn lichaamstaal sprak hem op een vertederende manier aan. Voor snackbar lectuur had de jeugdige Bjarne Gosse gewoonweg geen tijd. Ze hadden toen nog niet van die handige elektrische apparaten die het huishouden konden verlichten. Hij was eigenlijk huurder en huisman tegelijk. Alles wat Emma achter haar bevallige kont liet slingeren ruimde hij op. Hij verschoonde de kattenbak van Frits, die door de ouderdom wijzer leek geworden en nog maar een drol per dag aan het daglicht liet zien. Hij leegde de asbakken van zijn hospita, een kettingrookster.
Bjarne Gosse begreep het wel waarom Emma zich zo opwond. Nederlanders stonden nu eenmaal niet bekend om hun goede smaak. Hij kon daar weinig aan doen, behalve wanneer hij haar beminde. Het leek soms een eeuwigheid geleden, die aanhankelijke kus van Kees.
Emma lag met haar benen weids voor Bjarne Gosse. Ze was naakt en bevangen door de warmte. Alsof hij een zomerse bloemenweide moest betreden. De liefde leek weer net zo innig als altijd.
De volgende dag had hij vreemde gevoelens in zijn hoofd. Het voelde alsof hij een dubbelleven had. Hij vroeg zich af of hij nog wel voldoende controle over zijn emoties had. Het leven lachte hem toe, dat wel, en de zon scheen iedere dag voor iedereen. Maar steeds waren er weer die twijfels. Hij kon niet altijd in het leven van zijn hospita blijven. Wanneer ze afwezig was, kwam er veel meer rust in zijn hoofd. Ze vermoeide hem met haar dominante erudiete karakter. Zijn geest had veel meer ruimte nodig.
Opnieuw had Bjarne vreemde dromen over een duikboot, die door zijn belevingswereld zwierf. Opnieuw verbleef zijn klasgenoot Arthur in die duikboot. Het waren verwarrende dromen. Dromen die Bjarne niet goed kon duiden. Hij probeerde er niet aan te denken. Het was duidelijk dat alleen Arthur de vaarrichting van de duikboot kon bepalen.
Nog steeds had Kees Broodakker geen enkel teken van leven gegeven. Alsof hij van de aardbol was verdwenen na het intense strandavontuur. Bjarne probeerde afleiding te vinden.
Hij moest die week zijn aantekeningenschrift van het examenvak economie doornemen. Wanneer hij voor zijn herexamens zou slagen had hij zijn diploma binnen handbereik en kon hij zich gaan concentreren op zijn artistieke talenten.
Terwijl Joop van Teil hem bestookte met kaarten, was de vrijzinnige Kees Broodakker een openlijke en enthousiaste bewonderaar. Kees was niet alleen gefascineerd door Bjarnes teksten, maar ook door zijn vertederende lichaamstaal. Dit gaf Bjarne een status die maakte dat hij zich nergens voor hoefde te schamen. Bjarne distantieerde zich van oppervlakkige lectuur. Niet alleen uit literaire trots, maar ook simpelweg door een chronisch gebrek aan tijd.
Kees was een van de eersten die het talent van Bjarne serieus nam. Hij vond alles wat Bjarne schreef geweldig en stimuleerde zijn literaire ambities actief. Zo gaf de "knappe Kees" Bjarne bijvoorbeeld het officiële formulier om zijn gedichten in te kunnen zenden voor publicatie.
Kees was openlijk verliefd op Bjarne. Hij zorgde voor een diep, onderhuids verlangen bij de jonge, verlegen schrijver. Hun relatie vormde Bjarnes homoseksuele identiteitsontwikkeling. In de verhalen reisden ze samen in Kees' splinternieuwe blauwe auto naar de zee, deelden ze intieme momenten op het strand en sliepen ze samen in hotels. Bjarne zag Kees als de man die "hen samen mannen zou gaan maken"
Kees bood Bjarne de validatie en rust die hij in zijn hectische dagelijkse leven miste. Waar Bjarne thuis non-stop fungeerde als de hardwerkende, onbetaalde huisman voor Emma, voelde het samenzijn met Kees — zelfs in stilte in de auto — als een warme, veilige en aangename deken.
Kees Broodakker was kortom de ideale tegenhanger van de warrige Joop van Teil: waar Joops bewondering verstikkend en eenzijdig was via ansichtkaarten, was de liefde van Kees wederkerig, beschermend en teder.
Emma was een erudiete, complexe en bezitterige vrouw die de jonge Bjarne grotendeels als haar persoonlijke "speeltje" en onbetaalde huisman zag. Wanneer Bjarne affectie toonde of aan Kees dacht, reageerde Emma vaak erg opgewonden of gefrustreerd. Ze tolereerde weinig inmenging van buitenaf en duldde geen tegenspraak van haar jonge huurder.
Zodra de schaduw van Kees over hun relatie viel, probeerde Emma de controle over Bjarne terug te winnen via fysieke verleiding. Op momenten dat Bjarne in gedachten verzonken was over "die aanhankelijke kus van Kees", zocht Emma direct intiem en dominant fysiek contact om Bjarnes aandacht weer volledig op haar te vestigen. Er heerste een voortdurende onderlinge competitie.
Emma reageerde door zelf afstand te nemen. Ze vertrok regelmatig voor langere tijd naar steden zoals Parijs of naar Amerika. Tijdens die reizen liet ze bewust niets van zich horen, wat Bjarne de ruimte gaf om juist nóg intenser aan Kees Broodakker te denken dan aan haar.