Overwinnaar van het trieste dieptepunt

De groene velden van ons eerste geluk
zijn van een andere geschiedenis
in een door verdriet vergeten verleden

jouw raadselachtige donkere verschijning
bij de waterkant in een vreemd land
het maanlicht dat jouw gelaat beschijnt

nevel sluipt in mijn gedachtegang
ergens in jouw diepte schuilt een uil
om mijn domheid te bespieden

enigmatische zwerver
mijn actie radius is klein
mijn gebreken maken mij nederig

beschavingen zijn samen gekomen
in het ultimatum van onze liefde
zo zijn wij schaduw en blijven wij droom

alsof werkelijkheid uit sterrenstof bestaat
we alleen maar wankelen om te dwalen
nu jij het levensboek beschrijft

de late avond schemert tinten rood
ik zie de rooksignalen van de maan
ergens boven een ven tussen groene kikkers

je blijft in mijn prille gedachten spoken
als een vreemdeling met peinzend hart
er is nergens liefde, maar jij lonkt

en in dat lonken ligt de pijn
overwinnaar van het trieste dieptepunt.


 


© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.    
Ga naar boven