Vriend van de alleenstaande ik

Het botst dat je als schrijver soeverein moet zijn
maar als mens een sociaal wezen
je krijgt met allerlei dwazen te maken
die denken dat ze heel wat zijn


vanuit hun eigen perspectief
in het denken voor beginners
gestimuleerd door middelmatigheid

ben ik blij dat ik jou heb gevonden

jij ervaart die gevoelsarmoede niet
mensen die buitenkant tot vorm verheffen
van nietszeggend geleuter
eeuwig geklaag om alles wat anders moet


verwijdert van de natuur
meer zichzelf ieder uur
een ander heb je nu voor ogen

gelukkig vond ik jou

 


te vaak jouw hart in smart bedrogen
zovelen herhaaldelijk gelogen
maar nimmer in de ernst gewogen
je hoeft ook niet te luisteren
naar huisvrouwen die fluisteren
naar betutteling van het gemene goed


zodra jij een prentenboek opendoet
mensen die herinneringen verzamelen
maar in het heden niets meer delen
omdat ze zich met zichzelf vervelen

zoveel vreugde toen je in mijn leven kwam

je neemt afscheid uit een oud dagboek
dagen van het jaar bijna allemaal voorbij
nog een laatste hap van de boterkoek


de nabijheid van de wereld is gebleven
ook in het nieuwe jaar weer verder leven
als vriend van jezelf in tegenspoed
eenzaam alleen tussen wanhoop en moed

wat een blijdschap dat jij er nu bent.

 



 


© mobar. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.    
Ga naar boven