De kwetsbare mens


De lentezon laat een helpend licht over de oude stad schijnen. Er is een gezellige drukte op de terrasjes. Luidkeels vertelde grappen over de zomerse temperaturen gonzen door de stad. Het gezin en de maatschappij zouden de mens moeten beschermen. Als onderdeel van het geheel. Maar stel je voor dat er een geest bestaat, stiller dan de droomjongen. Een verliefde man die niet weet hoe hij zijn geluk moet verzilveren. Nu iedereen het paasfeest viert met voorjaarskleuren en eieren van chocolade. Daar loopt hij door de straten van de stad.

Plots ziet hij stilte even bewegen zonder emotie. In een denkwereld, niet ver van hier danst een schim ritmisch in leegte. Hij telt zijn woorden naast de prijs reeds betaald. Het evenwicht in emoties in de liefde herontdekt begint zijn tol te eisen.

Wanneer hij alleen is staart hij naar letters op grote papieren. Vol liefde en vriendschap
als uitkomst van zwijgen tekent hij de nieuwe stilte om de warmte te begrijpen.

De stille vriend, geruisloze makker.  De kwetsbare mens is weer alleen.





 


© Jeroen Splinterman. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.    
Ga naar boven