Van duisterklacht en droomgeheim - Alfons Bortano

( dagboek )

 

 

Herfst 1979 – Alfons Bortano dagboekaantekeningen

 

 

 

 

 


 

Woensdag 3 Oktober 1979 – 

 

 

Bezielde dromers

 

In het donkere gedeelte van de nacht

staat de kerk, als een huis.

De mensen zijn geen heiligen,

slechts gewone stervelingen,

wonen er.

De lucht bevat geen engelen

de zee herbergt geen zeemeerminnen

we zijn allemaal illustere schimmen

bezielde dromers van de nacht.

Ik heb een huis van lucht

gemaakt voor jouw dromen.

Samen zwerven we door de tijd

naakt en ongeboren zweven

we in onze gezelligheid.

Je bent niet minder vreemd voor de ander

dan jij voor mij. Ik waan me alleen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Donderdag 4 oktober 1979

 

Iets

 

Je bent niet zoals iemand anders is

vandaag

nadat het gras is gemaaid

ga je rusten in het klimrek.

 

Wat je hebt verteld

wordt in het verhaal begrepen.

 

Wordt het vanavond laat

dan wordt het vanavond laat

in dromen die meer geuren dan kleuren.

 

 

 


 

 

Dinsdag 20 november 1979 – Recreatie

 

Het was in een van die lange straten

die de stad zo groot maakten

we liepen wat te treuzelen

en hij lachte om mijn onnozele gedrag.

 

De zon op het toneel raakte een droom

in de werkelijkheid die vluchtig was.

Hij gaf een spontane reactie

op het artikel over recreatie

diezelfde ochtend in de ochtendkrant.

 

 


 

Donderdag 22 november 1979

Bloem in het duister

 

Is de kiestoon vals

of zijn het mijn gedachten

onzekerheid slaat toe

zou hij nog wel zin hebben

of is de telefoon defect?

Een specht bespeelt de piano.

Het bos is niet meer wat het

ooit is geweest.

De zon wordt een bloem

in het duister.

 


 

 

Vrijdag 23 november 1979 – Kleur

 

Later is het vogeltje heel gelukkig geworden.

Maar hij bleef die akelige herinneringen

aan het kruis houden.

Daarom is hij toch teruggegaan.

Daar streek hij neer bij een enorm nieuw meer.

Om te drinken.

Om het leven meer kleur te geven

 

Alfons Bortano

 

© Alfons Bortano. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.    

 

 

 

 


 Januari 1980 – Alfons Bortano dagboekaantekeningen

 

Donderdag 3 januari 1980 – Denken

 

Later zou nog blijken

hoezeer deze

aan de Amsturiaanse geestelijke gezondheidszorg

klevende instanties van de cliënt verwachten

dat deze zich opstelt

als een achteloos maagdelijk schaap

 

met witte voetjes.

 

Maar in deze fase

van mijn strijd tegen de eenzaamheid

had ik nog begrip voor het feit

dat ik in de ander iets van mezelf zocht

en dat het goed was daar naar te zoeken

aan het einde van een eenzame avond

met de mooiste gedachten aan de dagen

samen met anderen die konden denken

anders dan denken dat denken ergens toe kon leiden.

 

Alfons Bortano 

 

 

Vrijdag 4 januari 1980 – Onbezonnen

 

Je zult niet eten als je vandaag

niet de straat op gaat

overal wordt er gewinkeld

het is nog niet te laat.

 

Avond, beschouw de inhoud van mijn werk

als leeg en onbezonnen

door gebrek aan wereldse wijsheid

van het beest in mijn dromen.

 

Alfons Bortano

 

Zaterdag 5 januari 1980 - Het weenboekje

Wezen

 

regel, een koninklijke wet

achter elke kunst schuilt een levensvisie

een visie van het wezen

wensen, wenen

met achterlijke toevoeging

en daar alle godsdienst kunst verwenst

en elke gangbare politieke stroming

kunst verketterd

is dat het wezen van de kunstenaar

de tijd verkeerd begrepen

dromen, wezen

somber geloof

niet in melkchocolade

liefde, geef je over

het achterlijke wezen.

 

Avond, ik imiteer geen stilistische elementen

die zich vermenigvuldigen met woorden

uit openstaande monden verloren

beeldvorming van infantiel gelul.

 

Alfons Bortano

 

 

Zondag 6 januari 1980 - Vuile onderbroeken

 

Ze was nog niet klaar

met het ritme van de dagen

of hij stond alweer op de stoep

om tegen haar te klagen

over de koude, hondenpoep.

Het schilderen mocht geen vaardigheid

of routine worden, omdat dit dodelijk was

voor zijn spontaniteit.

Hij beschouwde de inhoud van zijn werk

even zinloos als zijn beestachtige zaad

om de uitbundige regen te begeleiden

 

Ze was nog niet klaar met het ophangen van de was

of hij stond alweer op de stoep

om haar vuile onderbroeken te brengen.

 

 

Alfons Bortano

 

Maandag 7 januari 1980 - Eeuwenoude jas

 

Nog was het gedrang

 

of het gelach

van enige andere betekenis

 

dan hetgeen

je voorspelde

 

met de woorden

die je voorzichtig koos

 

je leefde, leeg van binnen

in een eeuwenoude jas

gemaakt van boerenkool

uit de winterklei getrokken.

 

Alfons Bortano

 

 

© Alfons Bortano. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.     

 


 

 

 

 

Lente en zomer 1980 – Alfons Bortano dagboekaantekeningen

 

 Maandag 7 april 1980 – Eenzame taal

 

Dan denk ik, ach ik hou van jou 

jij brengt de zon weer in mijn leven 

maar jij loopt door, verdwijnt heel gauw 

omdat je bang bent voor wat ik je wil geven 

aan het einde van een eenzame taal

die ik ergens ooit kon lezen.

 

Alfons Bortano

 

Woensdag 7 mei 1980 – Intiem verlangen

 

Er was een dag die hij niet mocht vergeten 

ze vroeg of hij van bloemen hield 

ze zag zijn torso, haar naakte held 

ze had een zorgelijk intiem verlangen

aan het einde van een eenzame avond

de mooiste gedachten

aan het krieken van de ochtend

het ontwaken van de vogels.

 

 

Alfons Bortano 

 

 

Maandag 7 juli 1980 – Bonzend hart

 

Ze vult de flessen met nieuwe leegte 

alles is eenvoudig als je het begrijpt.

Aan het einde van een eenzame avond

laat zij de moed zakken

om een bloem te plukken.

Aan het einde van een eenzaam verlangen

het menselijke hart

nauwelijks groter dan een vuist

ze voelt het bonzen.

 

Alfons Bortano

 

 

Donderdag 7 augustus 1980 – Op weg

 

Ze is op weg naar mij 

maar ik weet het niet 

in de kelder van de hemel 

wordt het besluit bewaard 

achter de schaterlach 

schuilt een herinnering

omdat vrouwen vogels zijn

zeggen we dat vrouwen vogels zijn.

 

Alfons Bortano

 

Zondag 7 september 1980 – Vrijheid

 

 

Kom terug zonder geluid te maken 

herken de geur van onze kussen

aan het einde van een eenzame avond

bestaat mijn schaamte slechts uit vrijheid.

 

Alfons Bortano

 

© Alfons Bortano. Dit werk blijft te allen tijde eigendom van de auteur. Zonder zijn/haar toestemming mag dit werk niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen.    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

God is niet gek

  

Er is niets Goddelijks aan gekte
het is een lijdzaam leven
naast pieken ook veel dalen
niet om te benijden, of te beklagen
vallen en weer opstaan
pyjama aan, pyjama uit
verwarring in, verwarring uit

 

jezelf weer terug vinden

maar God is niet gek
en is niet elitair zoals stoffige intellectuelen
die denigrerend zijn over eenzaam levend volk

en Hij ligt beslist niet wakker
van jaloezie of vergeten dromen
of mensen die verder zijn gekomen
dan treurige veronderstellingen
over de gewortelde gek en zijn verlangen
naar stille dood, in heimwee gevangen.

 

 

Alfons

 

 

Draaide de wereld

 

Toen de dag
zich draaide naar de wereld

lag er in jouw bruine ogen
dat donkerblond verlangen
naar droevigere weemoed
dan die je had gevangen

en aan zwarte horizon
verloor een boom
zijn uiterlijke schaamte

en wentelde een droom
zich uit de zomer
naar een herfstgeraamte.

 

 

 

Alfons


 

  06-08-2012 - Alfons Bortano

 

Seizoenen

 

In blad vallende herfst
wind, regen en onweer
verlies jij mooie gedachten
die niet langer zomeren
rond jouw sombere gezicht

tijdens winter stille dromen
vertrekt jouw eenzame ziel
naar een onmetelijk duister
lentelicht hoopvol in zicht

bij de zomernacht gekomen
na jouw vergeten verleden
zonder heimwee of wanhoop
beëindig jij de zwoele nacht

met een eenzaam gedicht.

 

Alfons Bortano

 

 


 

 

 

 

 

 

 

Ga naar boven