1982 Taal van de zomer 47
Even snel als de uitbundige regen was gekomen, was die weer verdwenen om ruimte te maken voor een twijfelende avondzon hoog aan het zomerse hemelfront boven de oude stad.
De frivole geruchten over de beeldschone Emma P. waren er wel geweest, maar de jeugdige Bjarne dacht dat het onzinnige flauwekul was.
Het was duidelijk iets wat hij moest verwerken. Hij vond het bijzonder dat hij er niets van had gemerkt. Toch raakte hij er ook van in verwarring. Was dit de reden geweest dat Emma Petronella nooit over de bijzondere relatie wilde praten, en dat ze voortdurend op reis was voor haar werk.
Bjarne Gosse vond het ongelofelijk dat zo'n beeldschone vrouw ooit een huisbaas met een penis was geweest in plaats van een hospita in een herenhuis.
Arthur belde. Zijn stem klonk zenuwachtig door de telefoon.
“Beloof je me echt dat je het nooit aan iemand zal vertellen Bjarne. Ik zweer je dat ik jou ook nooit zal verraden.”
“Nee Arthur, ik zal het aan niemand vertellen. Wees gerust. Ik ben betrouwbaar en ik weet hoe jij je voelt.”
Het was een kort telefoongesprek om Arthur gerust te stellen.
Bjarne voelde dat zijn gevoelens van verliefdheid weer naar een bodem zochten in zijn hart. Het leven was verwarrend voor een jonge minnaar zoals hij. Hij bemerkte dat zijn fascinatie voor de beeldschone Emma Petronella weer begon te groeien, ondanks dat ze iets persoonlijks zo lang geheim had weten te houden.
In de media verschenen steeds meer berichten over wantoestanden in de intensieve veehouderij, de bio-industrie. De jeugdige Bjarne besloot er voor maatschappij een nieuwe scriptie over te schrijven. Een vervolg op het werkstuk dat hij eerder over de omgang met dieren had geschreven.
Dieren werden steeds meer ondergeschikt gemaakt aan de behoeften van de mens, die het als een vanzelfsprekendheid beschouwde om iedere dag een lap vlees op het bord te krijgen. Dat terwijl het vroeger prima was om maar een paar keer per week vlees te eten. De feiten logen er niet om. Vooral de varkens moesten het ontgelden. Mensonterende toestanden in overvolle fabrieksboerderijen om maar zo goedkoop mogelijk vlees te produceren.
Het greep Bjarne zo naar de strot dat hij besloot vegetariër te worden. Hij moest het nog met Emma overleggen. Hij had een vermoeden dat zij daar wel voor open zou staan. Ze hield ervan als hij zijn meer idealistische kant liet zien.
Dan was hij weer haar stoere Bjarne. Haar vurige minnaar.
Bjarne had medelijden met Arthur. Hoe had hij zo de fout in kunnen gaan? Of was hij toch onschuldig zoals hij zelf beweerde?
Frits moest eten hebben. Emma was afwezig, zoals wel vaker wanneer Frits eten moest hebben.
Toen Frits aan het eten was dacht Bjarne aan Arthur.
Waren ze nu vrienden omdat ze samen een geheim deelden?
Er hing een bijzondere wolk in de lucht die maar langzaam in beweging kwam, maar die ook geen regendruppels liet vallen. Het viel Bjarne op omdat er verder geen wolken waren te zien, behalve die ene wolk, die maar niet in beweging kwam. Een wolk die op een dier leek. Een kameel met twee bulten.
Alhoewel Bjarne de daden van Arthur veroordeelde vond hij het toch spannend dat ze samen een geheim hadden, waarover niet gesproken werd. Het bleef maar in zijn hoofd spoken.
Bjarne stortte zich op zijn scriptie:
De bio-industrie begon na de tweede wereldoorlog. De regering wilde de economie op gang helpen waardoor vooral vleesproducten goedkoper werden.
Vlees en eieren werden massaproducten. De bio-industrie werd zoveel mogelijk geautomatiseerd. Grote aantallen dieren op een bedrijf om maar zo goedkoop mogelijk te produceren. Doordat er zoveel dieren werden gehouden op een kleine oppervlakte kwam Nederland met een mestoverschot te zitten. Dieren konden geen normaal gedrag vertonen en hadden eigenlijk geen gewoon leven als dier. De consument kon goedkoper vlees eten en eieren consumeren, maar had vaak geen idee wat voor leed daar achter schuilging.
Emma had Bjarne opgedragen een boek van James Purdy te lezen. Ze was een uitgebreide correspondentie met hem begonnen. Ze was daar helemaal mee vervuld. Ze ging er akkoord mee om wat vaker vegetarisch te eten, maar ze wilde haar wekelijkse biefstukje niet afzweren.
Bjarne schreef nog steeds brieven aan Kees Broodakker. Kees was veranderd de laatste tijd. Hij schreef steeds openlijker over zijn homoseksualiteit en over zijn liefde voor de natuur. Hij vroeg Bjarne of hij nog gedichten schreef, maar daar was hij niet aan toe gekomen omdat hij worstelde met de leerstof voor het proefwerk wiskunde.
Arthur zijn populaire klasgenoot, met wie hij een controversieel geheim deelde, was volgende week aan de beurt voor zijn spreekbeurt.
Bjarne verheugde zich er al op want hij had aangekondigd dat het over de werkeloosheid zou gaan.
Arthur kennende verwachtte Bjarne een fel betoog. Een scherpe aanklacht tegen alles wat er fout kon gaan.
Er waren voldoende redenen voor Bjarne om naar de kroeg te gaan. Bier, communicatie, vriendschap. Toen hij Gerard Vroeg in de Nachtraaf tegenkwam vertelde hij Bjarne dat hij sinds kort verhalen schreef met een sprookjeskarakter. Of de jeugdige Bjarne belangstelling had om ze te lezen.
“Er zit veel humor in Bjarne, en het leest als een trein.”
Hij zou ze hem kunnen toe sturen. Bjarne knikte en probeerde hem weer kwijt te raken. Bjarne Gosse was geen tijger, zoals Gerard hem had genoemd. Hij begon steeds meer op een geit te lijken, wanneer hij toe zou geven aan de jolige meligheid van de jongeheer Vroeg, die hem zijn sprookjes aan de man probeerde te brengen.
Toen Bjarne de volgende ochtend wakker was, bleek de wolk toch verdwenen. De lucht-kameel was weg. Bjarne Gosse was zenuwachtig omdat hij de opdrachten voor wiskunde niet had begrepen.