1983 maart
Na de teleurstelling over de vreemde verjaardag van de inmiddels zesendertig jarige schoonheid kwam de hoop op hereniging met de frivole Emma steeds dichterbij. Een bericht uit Oostenrijk dat Emma op weg was naar haar riante herenhuis deed Bjarne glunderen.
Het voorjaar was liederlijk met ontluikende tulpen en jonge scheuten aan de bomen. En Emma was ook weer scheutig! Met de wijn en haar prachtige verhalen over alle mensen die ze op haar reizen had ontmoet. Het leek bijna of de jeugdige Bjarne er zelf bij was geweest. Haar vriendelijke anekdotes over de eenvoudige mensen die zij zo lief had met haar erudiete gereedschap en mensenkennis. Ze was een ware ambassadrice van de liefde voor de schilderkunst. De mensen hingen aan haar lippen wanneer ze meer vertelde over de betekenis van een schilderij en de bedoelingen van de kunstenaar.
De jeugdige Bjarne hield ervan haar zo in volle glorie te zien herleven om zijn jeugdige fantasie te dienen. Zijn prinses van de duisternacht. Ze was een wellustig wezen!
Bjarne kon niet anders dan haar enkele keren liefdevol bestijgen.
Terwijl de zon op zijn balkon scheen kon hij zich niet voorstellen dat er ooit iemand anders zou komen dan Emma. Met haar prachtige pronkende voorgevel had zij iets mysterieus. Een aan de magie grenzende geilheid die van Bjarne de man maakte, die ze zo nodig had voor haar intense verlangens.
Heerlijk was het om haar te voelen rillen van genot, terwijl buiten de krokusjes in bloei stonden. De zangvogels oefenden met plichtsbesef hun liederen. Zij waren op hun beurt scheutig met die natuurlijke muziek.
Bjarne Gosse oefende keurig op zijn blokfluit om de bloesem toe te fluiten. Hij had les genomen bij de muziekschool in de buurt.
En af en toe floot Emma een lieflijk deuntje mee. Bjarne had niets meer te klagen in dit prachtige liefdesleven. Zelfs het pesten van Arthur en de verwarrende leugens van Gerard Vroeg konden hem amuseren.
Meningen waren dikwijls zo onnozel wanneer Bjarne iedere avond van de intense liefde mocht proeven. Het voorjaar kwam met jonge scheuten en Emma en hij, haar trouwe bewonderjongen genoten scheutig van de liefde.
Op school haalde Bjarne een negen voor het vak Algemene Plantenkunde. Hij kreeg onverwacht hulp van de tuinderszoon Arthur, die hem in de pauze de vragen verklapte zodat Bjarne nog snel het een en ander op kon zoeken. Arthur keek graag naar de aantrekkelijke Bjarne. Bjarne had een heldere, doordringende blik die meteen de aandacht trok. Zijn kleding zat altijd nonchalant maar perfect, alsof het hem geen moeite kostte.
Zijn focus vlak voor de toets toonde een aantrekkelijke vorm van intelligentie.
Als hij voor zijn diploma zou slagen kon Bjarne naar de kunstacademie. De tekenleraar vertelde dat Bjarne goede kans maakte om te worden aangenomen. Zijn tekeningen waren fris en met overtuiging gemaakt.
Ook Emma begon steeds enthousiaster te worden. Ze koos zelfs een van zijn jongste tekeningen uit om in de woonkamer op te hangen. Ze liet het werk op papier inlijsten.
Bjarne genoot van alle voorspoed die hij in zijn jonge leven tegenkwam. De aandacht van de populaire Arthur deed hem glunderen.
Bjarne koesterde het geluk dat hem telkens voor de wind ging. De speciale aandacht van de populaire tuinderszoon gaf zijn zelfvertrouwen een enorme boost. Zijn gezicht lichtte helemaal op toen hij Arthurs interesse opmerkte.
Het streelde zijn ego dat juist de populaire Arthur oog voor hem had.
De flirts in de schoolgangen gaven zijn schooldagen een spannende lading.
Ook de vrijdagavonden in de Nachtraaf gaven steeds meer voldoening.
Gerard Vroeg was een opvallende verschijning met zijn vrouwelijke uiterlijk en dure kleding. De vrijdagavonden vormden voor Bjarne de ultieme ontsnapping aan de schoolweek. De kroeg was een smeltkroes van opvallende karakters, luide muziek en verborgen blikken.
Voor jonge mannen zoals Bjarne en Arthur was dit dé plek om te zien en gezien te worden.
Gerard trok ieders blik met zijn verfijnde gelaatstrekken en androgyne uitstraling. Zijn exclusieve mode vormde een schril contrast met de nuchtere kleding van de lokale tuinders. Hij straalde een aristocratische arrogantie uit die zowel fascineerde als intimideerde. De sfeer in de Nachtraaf sloeg direct om toen de flamboyante Gerard zijn pijlen op Arthur richtte. Met een overdreven, provocerende houding testte hij de grenzen van de populaire tuinderszoon. Gerard zocht bewust de persoonlijke ruimte van Arthur op en streek langs zijn arm. Hij maakte dubbelzinnige, schaamteloze complimenten over Arthurs stoere, nuchtere uiterlijk. Met een zwoele blik probeerde hij Arthur volledig te claimen en los te weken van de rest. Bjarne, die net zo genoot van alle voorspoed en Arthurs exclusieve aandacht, voelde een steek van jaloezie.
Bjarne voelde een felle woede jegens Gerard, die zo schaamteloos probeerde zijn terrein te winnen. Het glunderen maakte in één klap plaats voor een kille, bezitterige drift. Het feit dat Gerard zomaar dacht de populaire Arthur te kunnen inpikken, tastte zijn gevoel van onoverwinnelijkheid aan.