1985 Grenzeloze Jaloezie
De dagen daarna veranderde Gerards frustratie in pure, giftige brutaliteit. De roddeltante nam geen genoegen meer met gefluister in de hoek van de kroeg. Het feit dat Bjarne zich niet meer liet zien en zijn avances negeerde, vrat aan Gerards ego. Zijn jaloezie op Bjarnes jeugd, zijn aantrekkelijke uiterlijk en – bovenal – de geheime connectie met de felbegeerde tuinderszoon Arthur, maakte hem roekeloos. Gerard wilde Bjarne niet meer alleen waarschuwen; hij wilde hem breken.
Het bleef niet bij de veilige muren van de kroeg. Op een zaterdagmiddag, toen het plein vol liep met winkelend publiek, zag Gerard zijn kans schoon. Bjarne liep daar met een tas vol boodschappen, zijn blik strak op de grond gericht om maar geen aandacht te trekken.
Gerard, die net met een paar andere mannen op het terras zat, stond theatraal op en blokkeerde de stoep.
"Nou, nou, kijk eens wie we daar hebben!" riep Gerard luid over het terras, zodat verschillende mensen direct opkeken. "Onze nationale schat. Wat zie je er weer breekbaar uit, Bjarne. Ben je afgevallen? Je lijkt wel een dun dennenboompje."
Bjarne verstijfde. Hij probeerde met een boog om Gerard heen te stappen. "Laat me erlangs, Gerard. Ik heb haast."
"Haast? Waarheen dan?" Gerard deed een brutale stap naar voren en greep Bjarne stevig bij zijn bovenarm. Zijn vingers knepen pijnlijk hard in Bjarnes vlees. "Naar de kassen natuurlijk? Moet je de tuinderszoon weer gaan troosten? Pas maar op dat die grote, sterke Arthur je niet doormidden breekt met die tengere botjes van je!"
Een paar terrasgasten begonnen te lachen, terwijl anderen ongemakkelijk toekeken. Het woord 'Arthur' viel als een mokerslag op het drukke plein. Bjarne voelde de grond onder zijn voeten wegzakken. De brute brutaliteit waarmee Gerard zijn diepste geheim over het plein schreeuwde, deed zijn maag omdraaien.
"Laat me los!" siste Bjarne, terwijl hij zijn arm met een ruk losmaakte uit Gerards greep. Zijn stem trilde van woede en pure doodsangst. "Je bent gek geworden."
Gerard deed een stap achteruit, zette zijn handen in zijn zij en lachte schril. "Ik gek? Jij bent degene die in een fantasiewereld leeft, popje! Denk je nou echt dat een échte man als Arthur op zo'n bang, donkerblond scharminkel als jij zit te wachten? Je bent niks voor hem. Een leuk speeltje voor in het donker, meer niet!"
Bjarne wachtte niet meer op de rest van de tirade. Met een rood aangeslagen gezicht en de tranen brandend achter zijn ogen, zette hij het op een lopen. Achter hem hoorde hij de luide, spottende lach van Gerard over het plein galmen. De jaloezie van de travestiet was veranderd in een openlijke jacht. Het geheim was geen geheim meer. Bjarne voelde een diepe schaamte in zijn tengere lijf neerdalen.
Bjarne rende de hoek van de winkelstraat om, weg van het terras, weg van de spottende blikken en het snerpende geluid van Gerards lach. Hij stopte pas in het smalle, schaduwrijke steegje achter de oude kerk. De boodschappentas trilde zo hevig in zijn hand dat de glazen flessen erin tegen elkaar aan rinkelden.
Hij leunde met zijn rug tegen de kille, ruwe bakstenen muur en gleed langzaam naar beneden tot hij op zijn hurken zat.
De schaamte daalde als een loodzware, ijskoude deken neer in zijn tengere lijf. Het voelde fysiek, alsof zijn organen samen krompen en zijn borstkas werd ingesnoerd. Gerards woorden over zijn uiterlijk sneden dieper dan de travestiet waarschijnlijk zelf besefte. Bang, donkerblond scharminkel. Tengere botjes. Bjarne keek naar zijn eigen smalle polsen en de slanke vingers die de tas krampachtig vasthielden.
De schaamte die hij voelde was tweeledig. Hij schaamde zich voor zijn eigen lichaam, dat in zijn ogen tekortschoot en hem kwetsbaar maakte voor de spot van figuren als Gerard. Maar hij schaamde zich nog het meest voor zijn eigen onweerstaanbare verlangens. De droom van de vorige nacht flitste pijnlijk helder door zijn hoofd. De intense, lustige beelden waarin hij zich zo schandelijk vrijwillig had overgegeven aan de tuinderszoon, voelden nu als een misdaad tegen de natuur. Hij voelde zich vies, betrapt en doodsbang.